Archive for the ‘Ondernemen’ Category

De laatste tijd ben ik veel in Londen. Twinfield heeft een internationale strategie en ik wil stappen maken met de business in het Koninkrijk. Het nadrukkelijk tijd investeren in de UK begint z’n vruchten af te werpen. Graag neem ik jullie -in deze blog- eens mee op één van deze businesstrips.

Ik vertrek meestal vanuit Nederland, zo aan het einde van de middag. Dan is Schiphol goed bereikbaar en heb ik vrijwel geen last van de files. Ook zijn de vliegtuigen niet overvol; dat reist een stuk prettiger. Ik eet dan in London, gebruik de avond om wat te werken en ik pak wat ontspanning. Vroeg slapen en zo kom ik de volgende dag uitgerust aan de start. Op Schiphol parkeer ik op het speciale gedeelte van Privium. Iets duurder, maar je staat dichtbij de vertrekhal; het is maar een minuut of vijf lopen naar de douane. Daar gebruik ik weer mijn Privium-kaart om via de iriscan langs de vaak lange rij mensen te glippen die klaar staan met hun paspoort. Patricia (mijn secretaresse) heeft mij de avond vantevoren ingecheckt en via de sms ontvang ik de link naar de QR-code op mijn iPhone. Die QR-code is dan tevens mijn instapkaart. Lekker makkelijk, geen gedoe en dus geen papier meer.

Meestal is de gate al open als ik aankom. Ik neem alleen maar handbagage mee en sluit direct aan bij de veiligheidscontrole. Riem af, jas uit, toiletspullen, laptop en iPad uit de tas en door de scan. In het vliegtuig heb ik -door het voortijdig inchecken- altijd stoel 14D. Aan het gangpad en bij de nooduitgang; ideaal vanwege de beenruimte. U kent dat vast wel van de vakantie: eerst is het altijd snikheet in het vliegtuig en pas vlak voor vertrek zetten ze pas de airco aan. Lijkt mij goed om daar eens wat aan te doen!

Na zo’n drie kwartier vliegen landen we in London en sta ik op Heathrow. KLM heeft daar een vaste gates, dus je loopt blindelings door naar de douane. Bij de uitgang koop ik een kaartje voor de Heathrow-express. Ik neem de lift naar beneden en stap in de metro naar Heatrow Central. Ondertussen zet ik dan mijn MIFI aan (ik gebruik er één van het merk Huawei). U kent me; ik ben een enthousiast gebruiker van social media en de MIFI stelt me in staat om tegen lokaal tarief met meerdere apparaten online te zijn. Ook kan ik de mail ophalen en bijwerken. Op Heathrow Central pak ik de trein die me naar Paddington Station brengt.

Daar kan ik de verleiding vaak niet weerstaan om sushi te gaan eten bij YoSushi. Een bewezen concept: sushi op bordjes die je van de lopende band afpakt, maar wel van erg goede kwaliteit. Afhankelijk van de tijd en het weer pak ik een taxi of de subway naar het Bloomsbury-hotel. Prima onderkomen; ze kennen me en geven een uitstekende service. Daar begint mijn werkelijke programma. Ik praat met partners, prospects en klanten. Vaak zijn die besprekingen ook in het hotel. De mensen met wie ik spreek wonen en werken vaak buiten Londen en komen gedurende de dag de stad in om zaken te doen. Dé reden dat Londense hotels ook een goede lobby hebben. Overigens zie ik wel meer dan dat van de stad; ik spreek ook regelmatig af in één van de vele koffieshops. Nee, niet de rokerige gelegenheden zoals wij ze kennen, maar een Nero of Starbucks. ’s-Avonds eet ik meestal met een klant of prospect. Ik gebruik mijn tijd nuttig en ga, nadat ik m’n mail en social networks heb bijgewerkt, laat naar bed. De dag erna herhaalt zich dit patroon.

Inmiddels weet ik voor de terugweg hoe laat ik op welk punt moet zijn om weer net op tijd overal binnen te lopen. Dat lukt altijd, behalve gisteren. Ik was vroeg klaar en vertrok op tijd naar Heathrow. Even bij de KLM-desk een upgrade naar een eerder toestel geregeld: ik was klaar voor vertrek. Nou, dat viel tegen. De oorzaak: enorme regenbuien! Om te beginnen had het vliegtuig een half uur vertraging bij aankomst en na het instappen meldde de cabinebemanning dat het vliegtuig nog eens 30 minuten langer in Londen bleef staan. Pech, want daar gaat je geld voor de upgrade. Komt het vliegtuig wat ik eigenlijk zou hebben nog eerder aan ook. Dan baal je helemaal. Nou ja, bij aankomst op Schiphol (hier ook regen, wat hebben we toch een heerlijke zomer) weer snel -met dank aan mijn Privium-kaart- langs de lange rij wachtenden bij de douane en naar huis. Vrouwlief weer blij, ik bekaf, maar wel voldaan. Het is elke keer weer een avontuur, maar de stappen die we in de UK maken zorgen er wel voor dat ik met tevredenheid op mijn tripjes terugkijk!

Afgelopen week was ik weer voor enkele dagen in Kiev, waar Twinfield ook een development-team heeft. Kiev ligt in de Oekraïne op ongeveer drie uur vliegen van Nederland. Er is één uur tijdsverschil. We zijn bij Twinfield constant bezig met nieuwe technologie. Toen we -dik tien jaar geleden- startten als SaaS-oplossing voor online boekhouden diende je rekening te houden met een paar browsers. Dat is nu wel anders. Meerdere browsers ondersteunen, bijhouden van versie-wisselingen, testen en releasen, etc. En echt niet alleen meer op kantoormachines: ook mobiele devices krijgen aandacht. Kijk maar naar onze iPhone-app.  Vooruitgang. Ook in de Oekraïne zie je de vooruitgang. Tegenwoordig heeft Kiev een nieuwe aankomst-terminal, Geen briefjes meer invullen die je bij vertrek weer moet inleveren. Het wordt -alhoewel het uniformgehalte nog steeds hoog is- moderner. We worden altijd opgehaald door twee collega’s waarmee we naar kantoor rijden. Bij aankomst iedereen persoonlijk begroeten en dan aan de slag. Het kennisgehalte is zeer hoog en de discussies en workshops geven iedereen -ik ga zelden alleen, er reizen regelmatig collega’s mee- weer inspiratie. Onze collega’s in Kiev zijn echte Twinfielders geworden, al wonen ze zo’n slordige 2.000 kilometer verderop.

Aan het einde van de werkdag gaan we lopend of met de bus naar het metrostation. De metro in Kiev geopend in 1960. Het reizen kost je de kop niet; een enkele reis naar het hotel kost 19 cent. Uiteraard gaan we elk verblijf uit eten met onze collega’s. Het is goed om met elkaar bij te praten; hoe gaat het met ze, niet alleen zakelijk, maar zeker ook privé. En qua kosten is het daar nog echt goed te doen met zo’n grote groep. Komende maand, juni 2011, komt het hele team over naar Nederland. Een uitgebreid programma staat klaar: kennismakingen, workshops, trainingen en meetings. Na lang wachten en het nodige aandringen hebben we van het Ministerie van Buitenlandse Zaken toestemming voor het verblijf gekregen. Ik verheug me op hun bezoek.

Als ik in Kiev loop verbaas ik mij altijd over de vervallen staat van vele gebouwen. Het contrast is vaak zo groot; in het straatbeeld zie je veel, heel veel auto’s die wij ons niet kunnen veroorloven. De tegenstellingen tussen arm en rijk zijn nog zo groot! Tijdens mijn bezoek ben ik bij KPMG geweest voor het regelen van de administratie. Nou, de Oekraïne is een goudmijn voor accountants. Je moet er namelijk twee boekhoudingen voeren. Eén normale en één voor de BTW. Een stapel formulieren lag te wachten. Digitaal? Welnee: alles moest handmatig ingevuld worden. Ik viel van mijn stoel; niet alleen van de kosten die de accountant in rekening brengt, maar dat dat nog bestaat anno 2011.

Vanuit de ontbijtzaal in het hotel heb je een mooi uitzicht over de stad. Wat ons opviel was het grote aantal satellietschotels op de daken. Kiev is een mooie stad, maar al die schotels verpesten het straatbeeld. Toch is het onontkoombaar. Zoals ik al schreef; de vooruitgang is merkbaar in de Oekraïne. Ook zij willen bijblijven met wat er gebeurt in de wereld. Bij terugkomst realiseer je je weer wat een voorrecht wij hebben om in Nederland te leven. Alles is hier perfect geregeld, de tegenstellingen zijn veel minder groot en je hoeft maar één boekhouding te voeren, die je ook nog eens helemaal kunt automatiseren met onze geweldige online dienst.

Afgelopen zaterdag vond er in Hoevelaken een invasie van vrolijk uitgedoste mensen plaats. In ons -ik mag wel zeggen flink verbouwde- hoofdkantoor vierden we het jaarlijkse Twinfield feest. Dit keer met een bijzonder tintje: we vierden het 10-jarig bestaan van Twinfield. Een mooi moment om nog even met wat medewerkers van het eerste uur terug te kijken. De tijd is echt omgevlogen. In het archief kwam ik een foto tegen van Maurice (Tijhuis, medeoprichter Twinfield) en mijzelf aan de picknicktafel in Wijk bij Duurstede, daar waar Twinfield het levenslicht zag. Man, wat zagen we er jong uit! In die tijd waren we bezig onze droom te realiseren. We maakten lange dagen en sliepen regelmatig op zolder. Het Twinfield-platform stond aan het begin van z’n levenscyclus. We moesten de software bouwen, testen, aanpassen, opnieuw testen, documenteren, et cetera. En dan hebben we het alleen nog maar over het ontwikkelen van het product. Wat te zeggen van het bedenken van prijsstructuren, het samenstellen van de SLA (service level agreement), zoeken naar personeel en het rond krijgen van het financiële plaatje. Geen enkele investeerder zal geld geven als je er zelf niet voor 300% voor gaat en volledig vertrouwen hebt in de toekomst. Tien jaar geleden was het onze droom, om als eerste een online boekhouddienst in de markt te zetten. Het is ons geweldig gelukt.

De laatste tijd adviseer ik regelmatig startende ondernemers. Vaak denken deze starters om het er maar even bij te doen. Die vlieger gaat niet op. Je bent namelijk zwanger of niet, zeg ik dan vaak. Je moet alles opofferen om het voor elkaar te krijgen, om zakelijk te slagen. En om de vergelijking door te trekken,: net zoals in de zwangerschap (waar de de eerste drie maanden cruciaal zijn) is bij het bouwen van een nieuw bedrijf de eerste drie jaar belangrijk. Eigenlijk is die periode nog te kort en moet je er vijf jaar de tijd voor nemen, om een stevig fundament te leggen. Het is ook noodzakelijk dat je als ondernemer een klankbord hebt buiten de onderneming. Deze persoon -of personen- kunnen je dan vertellen hoe zij tegen bepaalde zaken aankijken. Als ondernemer word je op een gegeven moment bedrijfsblind voor je eigen processen, je loopt als het ware met oogkleppen op. Twinfield had de eerste jaren een Raad van Commissarissen en dat heeft echt gewerkt. Loyaliteit is belangrijk, maar je moet je wel realiseren dat je medewerkers niet allemaal eeuwig voor je blijven werken. Dat gebeurt bij Twinfield ook niet, maar ik ben er wel buitengewoon trots op dat Job, Jorre en Martijn al 10 jaar voor Twinfield werken en dat nog dagelijks met volle overtuiging doen.

Na 10 jaar is Twinfield nog volop in beweging. Never a dull moment! Charles Darwin tekende voor de beroemde uitspraak: “It is not the strongest of the species that survives, nor the most intelligent. It is the one that is the most adaptable to change!” Eigenlijk is deze uitspraak wel een tegeltje waard. Het is namelijk echt waar. Ook wij gaan nog steeds met de tijd mee, bedenken nieuwe oplossingen en proberen nog steeds ondernemers en accountants te overtuigen van onze visie. Ik ben trots op wat wij met z’n allen hebben bereikt met inmiddels meer dan 70 medewerkers in Nederland, Engeland en Oekraïne.

André Kwakernaat

Fotobijschrift: de prijswinnende combinatie tijdens het Twinfield feest: mijn administratie-collega’s Agnes, Sharon en Monique.

Ik ben niet zo van het terugkijken, Ik kijk liever vooruit. Dat wil niet zeggen dat je niet uit het verleden kunt leren! Ik ben -mede- daarom ook benieuwd wat 2011 zal brengen. Welke nieuwe technologische vooruitgang zullen we met z’n allen maken? Zal Android (het besturingssysteem voor telefoons van Google) het gaan winnen van Apple of wordt Windows Mobile 7, het besturingssysteem van Microsoft voor telefoons, belangrijk? Welke keuzes gaan we maken voor wat betreft de infrastructuur. Breekt Cloud-computing definitief door, worden conservatieve ICT-managers wakker, of blijven we nog steeds alles intern doen?

Zullen de hervormingsgezinde (zakelijk toch een apart woord) accountants -die zich verenigd hebben in het initiatief ‘Tuacc‘- meer medestanders krijgen of blijft het een beperkte groep? Gaan MKB’ers zich van bewust worden ‘a’ wat XBRL is en ‘b’ dat het wel degelijk een kostenbesparing kan inhouden als de boekhouding van A tot Z efficiënt wordt gedaan en gerapporteerd in XBRL? Of blijft men nog steeds de accountant belonen voor het handmatig verwerken van het hele verhaal? Krijgt de ondernemer zicht op de uren die effectief aan zijn administratie zijn besteed?

Welke nieuwe innovatieve bedrijven zullen doorbreken? Hoe doen ze dat? Is dat met apps voor de telefoon, webbased-software, of online dienstverlening? Zit er iets totaal anders in het vat, een oplossing waaraan nog niemand heeft gedacht? Ik weet wel dat we bij Twinfield de slag internationaal gaan slaan en de focus op Nederland, Engeland, Denemarken, Zweden en Noorwegen zal liggen. In het Engels noemen ze dat ‘heavy lifting‘. De voortekenen zijn goed. We hebben een aantal vooruitstrevende kantoren in die landen waar we de markt mee op zullen gaan. Ook staan er weer een aantal spreekbeurten over innovatie/motivatie in mijn agenda. Zo ga ik binnenkort een middag bij de Belastingdienst langs om medewerkers te vertellen over mogelijkheden in de cloud. Dat is erg leuk om te doen en het gaat natuurlijk niet alleen over Twinfield, maar over innovatie en motivatie in de breedste zin des woords! Ook begint er weer een reeks van Masterclasses bij Twinfield, de eerste in 2011 op 9 februari. Natuurlijk in ons nieuwe kantoor. Ook altijd een must om bij te wonen! Kortom genoeg uitdagingen en veel te doen in het nieuwe jaar! Ik wil hierbij iedereen een innovatief 2011 toewensen. Mooie tip, zo aan het begin van het jaar: laat je vooral niet tegenhouden!

Ik ben de laatste maanden veel in Engeland geweest. Vorige week had ik mijn -voorlopig- laatste presentatie voor de ICAEW (Engelse accountantsorganisatie). Als ik nu terugkijk op mijn periode met presentaties, de gesprekken met de accountants en de organisatie, dan is er maar één conclusie mogelijk: we doen het in Nederland echt niet gek. Op het gebied van accounting lopen we een flink eind voor de troepen uit. Rijst gelijk de vraag: hoe kan dat nu? Ik denk dat het een samenloop van omstandigheden is. Laten we eens naar de Engelse markt kijken:

• Banken. Je kunt internetbankieren maar als je geld overmaakt staat het pas na 2 a 3 dagen op de andere bankrekening, in de UK profiteren de banken nog steeds van die periode.
• Cheques zijn nog steeds een belangrijk betaalmiddel
• Accountants zijn nog traditioneler ingesteld dan bij ons, transparantie is een vies woord
• Internetverbindingen op het platteland zijn slecht

Van alle bezoekers (zo ongeveer 800) aan de roadshows deed meer dan de helft de jaarrekening in Word of Excel! Niemand werkte via het internet, maar vrijwel iedereen wilde daar wel meer over weten en een aantal wil zelfs in 2011 gaan beginnen. Niemand maakte gebruik van een geïntegreerd systeem (dat wil zeggen de boekhouding met daaraan gekoppeld de jaarrekening en/of iXBRL).

Deze  week ben ik in Noorwegen. Zoals u wellicht al gehoord of gelezen hebt slaan we onze vleugels uit en zijn we al erg druk in Scandinavië. Daar wordt online accounting langzaamaan meer ontdekt en gebruikt. Maar -er is altijd een maar- men is ook nog zeer traditioneel! Dat geldt niet alleen voor de Noren trouwens, ook de Zweedse markt is aan vernieuwing toe. Tijd om op volle kracht vooruit te gaan; in het eerste kwartaal van 2011 gaan we ook accountants in die landen aansluiten op Twinfield. Zij moeten veranderen, wij moeten veranderen. We blijven vooroplopen met innovatie en gaan voor de koppositie: Twinfield als marktleider in Europa. Ook IDC erkent dat in het jaarlijkse onderzoek!  Ja, met alle uitdagingen die er op verschillende terreinen liggen, zie ik 2011 al wel zitten.

Mijn volgende blog kon weleens over de A.R. Drone gaan. Een ‘fun-dingetje’, maar wel erg gaaf: een combinatie van live- en augmented reality. Hopelijk heb ik ‘m voor de Kerst in huis!

Afgelopen week bestond Twinfield 10 jaar. Ik herinner het me nog als de dag van gisteren dat Maurice (Tijhuis, mede-oprichter) en ik elkaar de hand gaven toen we bij de notaris waren geweest, en toch moest ik er door Job Lammers, medewerker van het eerste uur, op geattendeerd worden. Ik ben niet iemand die veel terugkijkt. Liever niet, zelfs. De blik vooruit, daar gaat het om. Vanaf het begin van Twinfield hebben we zo ongeveer alles wat je kunt meemaken wel meegemaakt. En ja, daar zitten geweldige ervaringen bij, maar ook hele vervelende. Dat is nou eenmaal het leven van de ondernemer. Als ik dan toch even terug moet kijken, dan schieten me zo wat uitspraken door mijn hoofd: “massa is kassa”, “als je alles onder controle hebt, ga je te langzaam“, “wie niet waagt wie niet wint” en … ”wie er het eerste is wint de pot!”

Wat erg goed voelt is dat een aantal medewerkers van het eerste uur nog steeds met volle overgave bij Twinfield werkt en dat we dat ook over kunnen brengen aan onze mensen in Kiev. Een hele andere wereld, 1800 kilometer naar het oosten, maar ook zij voelen zich inmiddels echte Twinfielders! Ik ben er erg trots op wat wij met z’n allen hebben bereikt! We slaan onze vleugels uit en werken steeds internationaler. Mooi om te zien als je op Schiphol komt en twee collega’s tegenkomt: de één gaat naar Noorwegen, de ander naar Kiev en ik stap op een vlucht naar Londen. We kijken over alle grenzen heen, maar vergeten natuurlijk niet om ook in Nederland hard aan de weg te timmeren.

Erg belangrijk is dat wij mooie managementkreten als de why, how en what goed hebben vertaald binnen Twinfield. Het zijn niet alleen maar loze kreten uit een boekje: ze worden toegepast en vormen de basis van ons handelen, door de hele organisatie heen. Ik bedoel daarmee dat we van binnen naar buiten denken en niet van buiten naar binnen. We moeten hierbij de status quo doorbreken. Simon Sinek legt dit erg goed uit tijdens zijn optreden bij TED.  Op de Nationale Accountancydag 2010 bleek dat ook weer tijdens onze presentatie. Er komen de komende maanden weer veel nieuwe zaken in Twinfield. Mooie ontwikkelingen waar zowel accountant als eindgebruikers (ondernemers) hun voordeel mee kunnen doen. Ontwikkelingen waar de concurrentie nog nooit aan gedacht heeft. Achter de schermen heeft het geweldige product- en development team hard doorgewerkt om al mijn ideeën te realiseren.

Maar goed, laat ik ook even naar buiten kijken. Wat is een bedrijf zonder klanten? Het klantenbestand van Twinfield groeit dagelijks, en het groeit flink. Wat ik echt heel prettig vind is dat we in staat zijn om ook de klanten van de beginjaren vast te houden. Zij geloven in Twinfield en werken met overgave met ons product. Dat doen ze niet zomaar, natuurlijk. Dus Alfred, Jaap, Hans, Jan, Alexander, Henri, Jos, Jeroen, John, Guilia, Xandra, Stephan, Jos, Fons, Ruud, Frans, Rene, Gooitzen, Theo, Wim, Richard, Ron, Gerard, Erik, Hans, Patrick, Philip, Wil, Arjan, Sander, Arie, Wim, Tjeerd, Dennis, Gert, Jennifer, Martin, Paul, Gert, Marcel, Danny, Herman, Fons, Edwin, Petro, Albert, Rob, John, Nico, Pieter, Ronald, Ge, Xander, Fred, Guido, Cees, Frans, Koos en alle andere die ik vergeten ben:  bedankt voor het genoten vertrouwen. Fijn dat jullie er voor ons zijn; wij -dat beloof ik- zijn er ook voor jullie. Nu nog vanaf De Wel in Hoevelaken, ons tweede pand na de start in Wijk bij Duurstede, en straks vanuit ons schitterende nieuwe pand aan De Beek, een steenworp verderop in Hoevelaken.

Even reclame maken voor de zaak. Mag best wel, toch? Twinfield heeft een nieuw bedrijfsblog. Idee van de jongens van Marketing. Grappig om te zien hoe zo’n blog ontstaat, en eigenlijk in heel korte tijd een website op zich wordt.

Het blog staat op http://blog.twinfield.nl en is op die manier ook gekoppeld aan de website. Om onderscheid te maken heeft ‘t wel een eigen look & feel gekregen. Door veel teksten te plaatsen wordt het blog al goed gevonden in Google. Het ‘vreemde’ is dat er lang niet alleen over het product wordt geschreven. Nee, het gaat er over telefoons (Google Nexus One versus de iPhone) en of ‘Jan wel de goeie accountant heeft.”

Natuurlijk gaat het ook over echte boekhoudkundige zaken. Zo werd er over XBRL versus online dienstverlening geblogd en daarmee een lastig thema bespreekbaar gemaakt. Maar het leukste voorbeeld is nog wel een presentatie over ‘Starten met Twitter‘ die gepost werd op Slideshare (een platform om online presentaties te delen, ook heel goed om beter in Google gevonden te worden!).  Deze presentatie werd opeens, ‘uit het niets’ gevonden door lezers van het blog, doorgestuurd aan anderen en kreeg zo in een dag al meer dan 300 bezoekers. Inmiddels loopt de teller al hard op naar 1000 ‘views’.

Een deel van dat verkeer stroomt door naar de website van Twinfield en bezoekt daar diverse pagina’s. Ook dat is leuk om te zien. Een nieuwe webfunctie wordt zo op die manier snel populair en het leidt ook nog eens tot business. Prima resultaat.

Elke bedrijfstak heeft wel z’n eigen verplichte kunstje. De accountancy, mijn tak van sport, heeft er ook één: de jaarrekening. Natuurlijk een functioneel financieel verslag, maar de weg ernaartoe is in de loop der tijd nogal roestig geworden. Ondernemers zien het als verplichting: “het is weer tijd voor…”.

En ja, het is omzet. Alleen blijft de ondernemer vaak met een tweeslachtig gevoel zitten. Hij maakt de factuur van de accountant netjes over maar vraagt zich toch af wat ‘ie er voor heeft teruggekregen. Meer dan 95% van alle MKB-ers* ontvangt in papieren of digitale vorm een stapel documenten met een verslag over het verleden. Er zit nog net geen sticker op: ‘resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst’.

Wie dit tafereel van een afstand bekijkt moet zichzelf toch afvragen hoe het zover heeft kunnen komen. Een accountant die een jaarrekening aflevert, een factuur verstuurt, de MKB’er die betaalt en eigenlijk niet weet wat ie met het resultaat aan moet. We doen het, omdat het moet. Vastgeroest in procedures omdat de Kamer van Koophandel de gegevens nou eenmaal nodig heeft. Dat hebben we ooit zo afgesproken.

Hier liggen kansen voor de accountant. Een moderne accountant heeft natuurlijk sowieso al geregeld dat het verwerken van de administratie op een uitermate efficiente wijze verloopt. Hoewel: dit blijkt nog niet uit de Nationale Boekhoudenquête. Nog niet de helft van de accountants leest bijvoorbeeld bankafschriften digitaal in! Over efficiency gesproken.

De accountant kan –door slimmer te werken en gebruik te maken van de hulpmiddelen die de moderne tijd ze biedt- voordeel behalen. Voordeel in tijd én in geld. Dat voordeel kan hij (geheel of gedeeltelijk) doorgeven aan de klant, omdat je hierna betere uren kunt maken. Iets waar de klant gewoon veel meer aan heeft. De afgelopen tijd werd ik meerdere malen, door accountants waar ik geregeld contact mee heb, gewezen op de innovatiebox. Ik ben geen klant van ze maar toch wezen zij mij daarop. Dan ben je pas goed bezig met je vak!

Maar waarom denkt hij niet slimmer? Spreek met de ondernemer af om niet alleen met een (verplichte) jaarrekening te gaan werken, maar met een kwartaalrekening. Of een standaardrapportage per maand! Of welke periode hij ook maar zinvol acht. Op die manier krijgt de klant wel meerwaarde uit de rapportages: hij kan de gegevens gebruiken om bij te sturen op zijn resultaat. De accountant is niet alleen meer een kostenpost, maar levert nu geld op: efficiency!

Twinfield pleit voor een kwartaalrekening. Niet alleen om de sleur van de jaarrekening te doorbreken, maar om de ondernemer in staat te stellen op basis van kwalitatief goede rapportages zijn beleid te verbeteren. Ik hoor graag wat u vindt over de rapportageperiode. Eén keer, vier keer, of misschien wel vaker?

*resultaat Nationale Boekhoud Enquête onder meer dan 2.500 MKB’ers

In de afgelopen weken ben ik regelmatig geinterviewd voor het televisieprogramma Ik Begin Voor Mezelf. Een mooi programma. Ondernemen begint met een droom; wat is er nou mooier dan je droom te laten uitkomen?

In Ik Begin Voor Mezelf geef ik startende ondernemers advies. Niet alleen hoor, er is een groep van ervaren en succesvolle ondernemers rondom de ‘starters’ aanwezig. Zo worden ze breed geadviseerd om de beste start te maken. Belangrijke thema’s voor ondernemers worden aangesneden: hoe krijg je je financiering rond, hoe maak je nou een ondernemingsplan, hoe regel je je boekhouding. Uiteraard adviseer ik ook over het laatste.

Als eerste heb ik Bram en Bart geholpen zoals ik al eerder berichtte. Zij hebben een onderneming in biologische champagne. Alle bonnetjes en facturen verdwenen in een grote doos. Logisch dat je het overzicht dan kwijt raakt. Samen hebben we een opzet voor de administratie gemaakt. Wat hoorde bij Bram, wat hoorde bij Bart, wat is privé en welke uitgaven zijn zakelijk. Achteraf waren ze er tevreden over. Eindelijk zagen ze het voordeel in van een goed opgezette boekhouding.

Ook ben ik bij Denise en Maarten geweest in hun winkel in Haarlem. Echt een uitdaging om duurzame goederen te vinden en dan te verkopen. We hebben tijd besteed aan allerlei aspecten van het runnen van winkelketen.

Toen Hendrik en Maurice even in Nederland waren heb ik uitvoerig met ze kunnen praten over de verschillende boekhoudkundige oplossingen als je met verschillende valuta’s moet werken en vervolgens je aandeelhouders moet rapporteren. De extra uitdaging voor deze gedreven ondernemers is de verandering in hun plannen. Maar dat komt vast goed.

Ik ben benieuwd naar het verdere verloop van de startende ondernemers. Hoe zijn de plannen, hoe pakt het uit in de praktijk. En hoe gaat de rol van de adviseurs er uitzien. Staan de kandidaten open voor kritiek en suggesties. Want als je dat niet staat, moet je er niet eens aan beginnen. Samen weet je altijd meer. Vanaf maart begint de nieuwe serie op RTL. Ik hoor graag wat u er van vindt.

De Hogeschool van Arnhem en Nijmegen (HAN) houdt elk jaar een wedstrijd voor studenten. Jongeren worden uitgedaagd om gezamenlijk en internationaal te komen tot een businessplan. Het gaat niet alleen om het plan, ook de presentatie ervan telt mee in de uiteindelijke beoordeling. Gisteravond, woensdag 24 februari,  mochten de zes finalisten van de wedstrijd hun businesscase presenteren aan een zeskoppige jury.

Het zijn allemaal studenten in de leeftijdscategorie van 18 tot 22 jaar. Nu heb ik alleen de finalisten gezien, maar wat mij opviel was de samenwerking tussen de studenten uit verschillende landen en culturen. Ga er maar aanstaan: een team smeden uit bijvoorbeeld iemand uit China, Nederland, Duitsland, Zweden en Japan. En dan nog een product bedenken, uitwerken, vervolgens te presenteren en lastige vragen van de vakjury te beantwoorden. Petje af voor deze jonge ondernemers!

Alle deelnemers dachten trouwens gelijk vorstelijke salarissen of dividend aan zichzelf te kunnen toekennen. Grappig, dacht ik. Het zal de leeftijd zijn; dan denk je toch altijd in je voordeel. Knap van het docententeam om dit allemaal te begeleiden en ze terug in de realiteit te krijgen.

Ik mocht in de pauze vertellen hoe Twinfield (sponsor en naamgever van de Business Award)  is ontstaan en wat wij aan social media doen. Wij gebruiken zaken als Twitter (@Twinfield) en Linkedin om contact te zoeken met de markt, en om de dialoog aan te gaan. In de presentaties van de businessplannen van deze jonge talenten had niemand aan de mogelijkheden van social media gedacht. Daar keek ik van op. Wat mij betreft een leerpunt voor de docenten om hier volgend jaar aandacht aan te geven.

De terechte winnaar was ‘CookU’, waar Karin (uit Zweden) de hoofdrol vertolkte. Haar businessplan draait om gezond en gemakkelijk koken voor iedereen. Maatschappelijk relevant thema, en nuttig: iedereen moet eten. Mooie opzet, goede presentatie, goede antwoorden op de vragen vanuit de jury.

Wim Rutgers en zijn team hebben wederom goed werk afgeleverd. Volgende jaar weer!