De laatste tijd ben ik veel in Engeland. Wat mij erg opvalt is dat men daar nog steeds cheques gebruikt, het 3 dagen duurt voordat een bedrag van de ene naar de andere bank is bijgeschreven en het vaak onmogelijk is om een bankafschrift elektronisch te downloaden. Jaarrekeningen worden nog heel veel in MS-Word en MS-Excel gemaakt. Het insturen van de OB aangiftes gaat sporadisch via de elektronische snelweg naar de belastingdienst (HMRC). Het exporteren van je boekhouding en het daarna versturen naar de accountant die het dan moet importeren in zijn Sage-versie is nog dagelijkse kost met alle denkbare problemen. Maar daar gaat verandering in komen!!

We zijn nu aardig op weg om ook daar aan de boom te schudden. Men moet wel wennen aan de nieuwe manier van denken en werken. Wij bij Twinfield moeten blijven opletten dat men niet in dezelfde valkuilen valt als onze accountants in Nederland. Ik kreeg zelfs een bedankje via de mail waarin onze nieuwe klant ons bedankte dat ze sinds lange tijd weer “excited” is om een accountant te zijn. Gaaf toch! Maar dan ga ik met de accountmanagers mee in Nederland en dan kom ik tot de conclusie dat veel accountants in Nederland eigenlijk ook nog in “Engelse” tijden leven en niet het lef hebben om te veranderen. De redenen hiervoor zijn nog steeds dat de klant de inefficiëntie van de accountant beloond. Sommige partners nog steeds aan hun eigen inkomen denken i.p.v. het klantbelang. Men niet durft te innoveren want het gaat nu toch ook goed. Ik vraag mij vaak af, hoe gaan we dit nu veranderen en ik probeer dit ook in mijn spreekbeurten en presentaties en demonstraties aan te kaarten. Eigenlijk erkent iedereen dit, maar veranderen is toch van een andere orde. Vaak gaat men de volgende dag weer aan het werk en verdwijnen de goede voornemens als sneeuw voor de zon. Op de Nationale Accountancydag 2011 willen we laten zien dat ondernemen fun is en ook zeker geldt voor accountants.

Kom ook naar de Nationale Accountacydag 2011 en praat mee over de ondernemende accountant!

Het is zaterdag 9 April en bij mij thuis verzamelen zich een aantal vrienden en collega’s. Doel, we gaan naar het concert van Roger Waters, “The Wall” in het GelreDome! In de krant stond vanmorgen een recensie van vrijdag. Veel grijs haar en boven de 50, maar dat viel in onze groep mee want ook Erwin en Coen waren van de partij. Die hebben de “The Wall” nog nooit meegemaakt en het is natuurlijk een must in je leven als je de kans krijgt dit live mee te maken. Na een kort ritje, slim parkeren en kleine wandeling waren we snel binnen. We hadden zeer goede plaatsen (VIP tribune) en het zicht was ook perfect. Nu hopen dat het geluid goed zou zijn, want dat is nog vaak het probleem in het GelreDome. 20.15 begon het spectakel, een gigantisch decor en indrukwekkende visuele effecten liet Roger Waters zien en horen wat hij nog kan en wat er technisch mogelijk is. Natuurlijk werd langzaam de muur opgebouwd om uiteindelijk in te storten. Geweldig zo’n muur voor visuele effecten, filmpjes, foto’s etc. Wie het surround systeem bedacht heeft moeten ze dankbaar zijn want dat voegde een extra dimensie toe aan het geheel! Ongelofelijk dat na een actualisering van “The Wall” (1979) alles nog steeds past in dit thema, we zijn dus niets opgeschoten in onze moderne tijd! In 2 delen van 1 uur kwam het hele scenario van “The Wall” voorbij. Niet alle songs vond ik goed, maar dat had ik al bij het album. Maar ik heb de “The Wall” live meegemaakt in mijn leven en dat staat. Om je een indruk te geven heb ik een filmpje gemaakt met mijn Flip video. De jonge mannen vonden het ook een bijzondere ervaring, die ze niet hadden willen missen. Dus het is voor hen niet altijd lasershows en harde muziek op bijvoorbeeld Qlimax.

Vorige week ben ik weer veel op reis geweest. Allereerst ben ik naar Dublin gevlogen. Naar Dublin en terug -in één dag- was een ramp qua vertrek- en aankomsttijden. Air Lingus heeft weer eens een slechte beurt bij mij gemaakt. Hoe kan het toch dat vliegtuigen bijna nooit op tijd vertrekken? Als reiziger moet je een dik uur voor vertrek aanwezig zijn, maar het vliegtuig kan gewoon een uur later vertrekken. Echt niet te geloven. Waarom is er geen recensiewebsite voor lijndiensten waar wordt bijgehouden of deze ooit op tijd gaan? Dat zou wat zijn.

Maar goed, terug uit Dublin en met de smoor in overnacht op Schiphol, omdat ik de volgende dag om 6 uur bij de gate aanwezig moest zijn. Gelukkig had Patricia, mijn secretaresse, me al ingecheckt en had ik al de QR-code al ontvangen. Das echt een geweldige uitvinding; je houdt je iPhone met QR-code voor de scanner en checkt in. Wel jammer dat ik weer eens ‘de random’ was bij de security, zodat ik weer gefouilleerd werd. Gelukkig mochten dit keer de schoenen aanblijven! ‘t Blijft wel vervelend, jas uit, pc en iPad uit de tas, riem af etc etc. Al snap ik wel dat het moet. Om 07.00 uur vertrokken naar Oslo. Prima op tijd dit keer, dat gebeurt (me) niet vaak bij KLM.

Na een tijdje zette het toestel de landing in en toen we door de wolken heen kwamen zag ik dat alles wit was. Er lag een aardig pak sneeuw op de landingsbaan in Oslo. Een probleem? Welnee. We zijn gewoon geland. In landen met een meer winters-klimaat gaan ze heel natuurlijk met de omstandigheden om. Waarom kan het daar wel en bij ons niet, vraag je je af. Waarom schieten we in Nederland en Engeland -om maar een paar voorbeelden te noemen- in de stress bij een paar sneeuwvlokken terwijl het in Innsbruck, Oslo, Zurich en waar-dan-ook gewoon business-as-usual is. Zouden de verantwoordelijken voor Schiphol en Heathrow niet eens op studiereis naar eerder genoemde steden moeten? Wel goed van de piloot, landen op een ijsbaan! De terugreis was ook prima op tijd, dus het kan wel! Al blijven het uitzonderingen.

Ik heb nog wel een paar vragen, misschien weet iemand het antwoord…
1. Waarom moet bij het opstijgen én landen de iPad of iPhone uit als je naar muziek zit te luisteren?
2. Waarom is er geen wifi aan boord?

Ik hoor het graag!

De winter wil het dit jaar maar niet opgeven. De sneeuw zal nu wel verleden tijd zijn, maar de ijskrabber wordt nog steeds gebruikt. Toch, als het voorjaarszonnetje weer eens schijnt doet mij dat iedere keer weer denken aan mijn fantastische wintersportweek in Meribel (Frankrijk). Dit jaar zijn we voor het eerst met het vliegtuig geweest. Niet zelf achter het stuur en met de auto erheen: qua tijd geen groot verschil, maar nu kom je uitgerust aan. Scheelt gewoon een dag voluit genieten!

Meribel is een skigebied van meer dan 600 km pistes, van groen tot zwart.  Drie prachtige afdalingen zijn met elkaar verbonden. Je kunt gewoon de hele week, iedere dag op verschillende pistes skiën. Dit jaar hebben mijn Volant ski’s hun werk weer perfect gedaan. Fantastisch: roestvrijstalen ski’s, je lijkt dan al snel een pro. Heb wel aan m’n uitrusting gewerkt.Ik droeg voor het eerst Lasse Kjus skikleding, net of je een trainingspak aan hebt! En natuurlijk draag ik een helm, je weet het maar nooit met die snelheden. Via het GPS horloge (Johan nog bedankt) konden we zien waar en met welke snelheid we hadden geskied. Topsnelheid toch 70km per uur!

Na sluiting van de pistes hebben we op snowbikes gereden, dat is echt een ervaring. Met volle snelheid over een parcours waar je echt moet opletten dat je met je gewicht aan de goede kant gaat hangen om niet om te slaan. Ook briljant is natuurlijk dat je via het internet kunt kijken hoe de omstandigheden op de pistes zijn. Je ziet dat aanbieders van wintersportvakanties inventiever worden met het online presenteren van hun aanbod. Wat bieden ze, hoe ziet de omgeving eruit, hoeveel sneeuw ligt er en wat is de verwachting; allemaal relevante informatie tijdens het oriëntatieproces en doorslaggevend bij het boeken. Online kun je nu prima vergelijken. Je flits zo van locatie naar locatie en kunt beslissen op basis van een mix van actuele en statistische informatie. Goed bekeken. Zo zijn de websites van wintersportaanbieders relevant. Mooie ontwikkeling.

Trouwens; met m’n Canon EOS-7D camera heb ik mooie foto’s gemaakt. Ze staan op m’n Flickr-profiel. Ben benieuwd wat jullie er van vinden!

Elke bedrijfstak heeft wel z’n eigen verplichte kunstje. De accountancy, mijn tak van sport, heeft er ook één: de jaarrekening. Natuurlijk een functioneel financieel verslag, maar de weg ernaartoe is in de loop der tijd nogal roestig geworden. Ondernemers zien het als verplichting: “het is weer tijd voor…”.

En ja, het is omzet. Alleen blijft de ondernemer vaak met een tweeslachtig gevoel zitten. Hij maakt de factuur van de accountant netjes over maar vraagt zich toch af wat ‘ie er voor heeft teruggekregen. Meer dan 95% van alle MKB-ers* ontvangt in papieren of digitale vorm een stapel documenten met een verslag over het verleden. Er zit nog net geen sticker op: ‘resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst’.

Wie dit tafereel van een afstand bekijkt moet zichzelf toch afvragen hoe het zover heeft kunnen komen. Een accountant die een jaarrekening aflevert, een factuur verstuurt, de MKB’er die betaalt en eigenlijk niet weet wat ie met het resultaat aan moet. We doen het, omdat het moet. Vastgeroest in procedures omdat de Kamer van Koophandel de gegevens nou eenmaal nodig heeft. Dat hebben we ooit zo afgesproken.

Hier liggen kansen voor de accountant. Een moderne accountant heeft natuurlijk sowieso al geregeld dat het verwerken van de administratie op een uitermate efficiente wijze verloopt. Hoewel: dit blijkt nog niet uit de Nationale Boekhoudenquête. Nog niet de helft van de accountants leest bijvoorbeeld bankafschriften digitaal in! Over efficiency gesproken.

De accountant kan –door slimmer te werken en gebruik te maken van de hulpmiddelen die de moderne tijd ze biedt- voordeel behalen. Voordeel in tijd én in geld. Dat voordeel kan hij (geheel of gedeeltelijk) doorgeven aan de klant, omdat je hierna betere uren kunt maken. Iets waar de klant gewoon veel meer aan heeft. De afgelopen tijd werd ik meerdere malen, door accountants waar ik geregeld contact mee heb, gewezen op de innovatiebox. Ik ben geen klant van ze maar toch wezen zij mij daarop. Dan ben je pas goed bezig met je vak!

Maar waarom denkt hij niet slimmer? Spreek met de ondernemer af om niet alleen met een (verplichte) jaarrekening te gaan werken, maar met een kwartaalrekening. Of een standaardrapportage per maand! Of welke periode hij ook maar zinvol acht. Op die manier krijgt de klant wel meerwaarde uit de rapportages: hij kan de gegevens gebruiken om bij te sturen op zijn resultaat. De accountant is niet alleen meer een kostenpost, maar levert nu geld op: efficiency!

Twinfield pleit voor een kwartaalrekening. Niet alleen om de sleur van de jaarrekening te doorbreken, maar om de ondernemer in staat te stellen op basis van kwalitatief goede rapportages zijn beleid te verbeteren. Ik hoor graag wat u vindt over de rapportageperiode. Eén keer, vier keer, of misschien wel vaker?

*resultaat Nationale Boekhoud Enquête onder meer dan 2.500 MKB’ers

Vorige week, donderdag 21 januari, heb ik van 17.00 tot 20.00 uur aan tafel gezeten met jonge ondernemers die bij UtrechtInc zijn aangesloten. Ik vond het super: heb geweldige discussies gevoerd en ervaringen kunnen uitwisselen met ondernemers.

Wat mij opviel is dat de ene ondernemer er met zijn hele ziel en zaligheid voor gaat en dat anderen het erbij doen. Ik heb ze geprobeerd uit te leggen dat je er helemaal voor moet gaan. Je moet het zelf doen en ervaren. Dan kan niemand je iets wijs maken. Ik vond het fantastisch om te zien dat Harm Aarts (delaagsterekening.nl) helemaal voor zijn idee en bedrijf gaat. Dat is de juiste spirit! Dan is het niet erg als je valkuilen over het hoofd ziet, want met een paar aanwijzingen van een ervaren ondernemer gaat het snel de goede kant op.

In februari komt Pier van der Kraan (adamsyoung.nl) een dag bij mij stage lopen. Techniek en Social media kwamen ook uitvoerig aan bod. Vooral de discussie omtrent Silverlight sprak mij aan. Ik zou ook niet met Silverlight willen ontwikkelen, je wordt gek van de updates en je kunt alleen op Internet Explorer werken. Nou, dat is echt niet meer van deze tijd!

Vandaag een spannende dag, Apple annonceert iets waarop iedereen hoopt. Fantastisch om te zien hoe een merk als Apple zich uit het slop heeft weten te werken en het nu een lading heeft die zijn weerga niet kent. Iedereen heeft het erover, iedereen spreekt en Twittert erover het is een grote zichzelf aanjagende PR machine. Knap staaltje werk waar ze wel 30 jaar over hebben gedaan, dat wordt nog wel eens vergeten. Toen ik 10 jaar geleden Twinfield startte waren we de troepen ook ver vooruit. De reden ook waarom velen niet in ons idee geloofden en zie waar Twinfield nu staat. Het boeit mij om te blijven innoveren, verder te denken dan de rest en iets te brengen of aan te bieden op een manier welke niemand had verwacht. Iets wat Apple negen van de tien keer lukt. Dat is gebaseerd op feiten en onderzoek, zoals De Nationale Boekhoud Enquete nu van Twinfield, maar wordt met name gedreven door de breinen, het lef en de durf binnen een organisatie. Dus hetgeen wat ik vandaag bedenk, daarmee lopen we wellicht ver voor de troepen uit, maar dat was 10 jaar geleden ook zo. Ik ben benieuwd wat er uit de enquête gaat komen en hoe we diegene die hebben meegedaan gaan verrassen met nieuwe innovaties en inzichten, net zoals Apple!

Deze week weer twee awareness sessies gegeven. Wat mij opvalt is dat mensen vaak al een conclusie trekken voordat men precies weet waarover het gaat.

Een voorbeeld:
Je gaat naar dokter A,  je staat in de deuropening en dokter zegt: ‘Ik zie het al je hebt medicijn X nodig’. Je gaat daarna naar dokter B, die kijkt in je mond, je moet je tong uitsteken, Aaaaa zeggen en tot slot kijkt hij in je oren. Hij schrijft je ook medicijn X voor. Wie geloof je nu?….Dokter B, maar dokter A is waarschijnlijk beter, want die zag het al op afstand!

Moraal van het verhaal: Analyseer eerst voordat je tot een conclusie/oplossing komt en ga vooral niet op de stoel van de klant zitten. Dit zal je zeker helpen in je omgang met prospects en klanten.