De laatste tijd ben ik veel in Londen. Twinfield heeft een internationale strategie en ik wil stappen maken met de business in het Koninkrijk. Het nadrukkelijk tijd investeren in de UK begint z’n vruchten af te werpen. Graag neem ik jullie -in deze blog- eens mee op één van deze businesstrips.

Ik vertrek meestal vanuit Nederland, zo aan het einde van de middag. Dan is Schiphol goed bereikbaar en heb ik vrijwel geen last van de files. Ook zijn de vliegtuigen niet overvol; dat reist een stuk prettiger. Ik eet dan in London, gebruik de avond om wat te werken en ik pak wat ontspanning. Vroeg slapen en zo kom ik de volgende dag uitgerust aan de start. Op Schiphol parkeer ik op het speciale gedeelte van Privium. Iets duurder, maar je staat dichtbij de vertrekhal; het is maar een minuut of vijf lopen naar de douane. Daar gebruik ik weer mijn Privium-kaart om via de iriscan langs de vaak lange rij mensen te glippen die klaar staan met hun paspoort. Patricia (mijn secretaresse) heeft mij de avond vantevoren ingecheckt en via de sms ontvang ik de link naar de QR-code op mijn iPhone. Die QR-code is dan tevens mijn instapkaart. Lekker makkelijk, geen gedoe en dus geen papier meer.

Meestal is de gate al open als ik aankom. Ik neem alleen maar handbagage mee en sluit direct aan bij de veiligheidscontrole. Riem af, jas uit, toiletspullen, laptop en iPad uit de tas en door de scan. In het vliegtuig heb ik -door het voortijdig inchecken- altijd stoel 14D. Aan het gangpad en bij de nooduitgang; ideaal vanwege de beenruimte. U kent dat vast wel van de vakantie: eerst is het altijd snikheet in het vliegtuig en pas vlak voor vertrek zetten ze pas de airco aan. Lijkt mij goed om daar eens wat aan te doen!

Na zo’n drie kwartier vliegen landen we in London en sta ik op Heathrow. KLM heeft daar een vaste gates, dus je loopt blindelings door naar de douane. Bij de uitgang koop ik een kaartje voor de Heathrow-express. Ik neem de lift naar beneden en stap in de metro naar Heatrow Central. Ondertussen zet ik dan mijn MIFI aan (ik gebruik er één van het merk Huawei). U kent me; ik ben een enthousiast gebruiker van social media en de MIFI stelt me in staat om tegen lokaal tarief met meerdere apparaten online te zijn. Ook kan ik de mail ophalen en bijwerken. Op Heathrow Central pak ik de trein die me naar Paddington Station brengt.

Daar kan ik de verleiding vaak niet weerstaan om sushi te gaan eten bij YoSushi. Een bewezen concept: sushi op bordjes die je van de lopende band afpakt, maar wel van erg goede kwaliteit. Afhankelijk van de tijd en het weer pak ik een taxi of de subway naar het Bloomsbury-hotel. Prima onderkomen; ze kennen me en geven een uitstekende service. Daar begint mijn werkelijke programma. Ik praat met partners, prospects en klanten. Vaak zijn die besprekingen ook in het hotel. De mensen met wie ik spreek wonen en werken vaak buiten Londen en komen gedurende de dag de stad in om zaken te doen. Dé reden dat Londense hotels ook een goede lobby hebben. Overigens zie ik wel meer dan dat van de stad; ik spreek ook regelmatig af in één van de vele koffieshops. Nee, niet de rokerige gelegenheden zoals wij ze kennen, maar een Nero of Starbucks. ’s-Avonds eet ik meestal met een klant of prospect. Ik gebruik mijn tijd nuttig en ga, nadat ik m’n mail en social networks heb bijgewerkt, laat naar bed. De dag erna herhaalt zich dit patroon.

Inmiddels weet ik voor de terugweg hoe laat ik op welk punt moet zijn om weer net op tijd overal binnen te lopen. Dat lukt altijd, behalve gisteren. Ik was vroeg klaar en vertrok op tijd naar Heathrow. Even bij de KLM-desk een upgrade naar een eerder toestel geregeld: ik was klaar voor vertrek. Nou, dat viel tegen. De oorzaak: enorme regenbuien! Om te beginnen had het vliegtuig een half uur vertraging bij aankomst en na het instappen meldde de cabinebemanning dat het vliegtuig nog eens 30 minuten langer in Londen bleef staan. Pech, want daar gaat je geld voor de upgrade. Komt het vliegtuig wat ik eigenlijk zou hebben nog eerder aan ook. Dan baal je helemaal. Nou ja, bij aankomst op Schiphol (hier ook regen, wat hebben we toch een heerlijke zomer) weer snel -met dank aan mijn Privium-kaart- langs de lange rij wachtenden bij de douane en naar huis. Vrouwlief weer blij, ik bekaf, maar wel voldaan. Het is elke keer weer een avontuur, maar de stappen die we in de UK maken zorgen er wel voor dat ik met tevredenheid op mijn tripjes terugkijk!

Vorige week ben ik weer veel op reis geweest. Allereerst ben ik naar Dublin gevlogen. Naar Dublin en terug -in één dag- was een ramp qua vertrek- en aankomsttijden. Air Lingus heeft weer eens een slechte beurt bij mij gemaakt. Hoe kan het toch dat vliegtuigen bijna nooit op tijd vertrekken? Als reiziger moet je een dik uur voor vertrek aanwezig zijn, maar het vliegtuig kan gewoon een uur later vertrekken. Echt niet te geloven. Waarom is er geen recensiewebsite voor lijndiensten waar wordt bijgehouden of deze ooit op tijd gaan? Dat zou wat zijn.

Maar goed, terug uit Dublin en met de smoor in overnacht op Schiphol, omdat ik de volgende dag om 6 uur bij de gate aanwezig moest zijn. Gelukkig had Patricia, mijn secretaresse, me al ingecheckt en had ik al de QR-code al ontvangen. Das echt een geweldige uitvinding; je houdt je iPhone met QR-code voor de scanner en checkt in. Wel jammer dat ik weer eens ‘de random’ was bij de security, zodat ik weer gefouilleerd werd. Gelukkig mochten dit keer de schoenen aanblijven! ‘t Blijft wel vervelend, jas uit, pc en iPad uit de tas, riem af etc etc. Al snap ik wel dat het moet. Om 07.00 uur vertrokken naar Oslo. Prima op tijd dit keer, dat gebeurt (me) niet vaak bij KLM.

Na een tijdje zette het toestel de landing in en toen we door de wolken heen kwamen zag ik dat alles wit was. Er lag een aardig pak sneeuw op de landingsbaan in Oslo. Een probleem? Welnee. We zijn gewoon geland. In landen met een meer winters-klimaat gaan ze heel natuurlijk met de omstandigheden om. Waarom kan het daar wel en bij ons niet, vraag je je af. Waarom schieten we in Nederland en Engeland -om maar een paar voorbeelden te noemen- in de stress bij een paar sneeuwvlokken terwijl het in Innsbruck, Oslo, Zurich en waar-dan-ook gewoon business-as-usual is. Zouden de verantwoordelijken voor Schiphol en Heathrow niet eens op studiereis naar eerder genoemde steden moeten? Wel goed van de piloot, landen op een ijsbaan! De terugreis was ook prima op tijd, dus het kan wel! Al blijven het uitzonderingen.

Ik heb nog wel een paar vragen, misschien weet iemand het antwoord…
1. Waarom moet bij het opstijgen én landen de iPad of iPhone uit als je naar muziek zit te luisteren?
2. Waarom is er geen wifi aan boord?

Ik hoor het graag!

Ik ben de laatste maanden veel in Engeland geweest. Vorige week had ik mijn -voorlopig- laatste presentatie voor de ICAEW (Engelse accountantsorganisatie). Als ik nu terugkijk op mijn periode met presentaties, de gesprekken met de accountants en de organisatie, dan is er maar één conclusie mogelijk: we doen het in Nederland echt niet gek. Op het gebied van accounting lopen we een flink eind voor de troepen uit. Rijst gelijk de vraag: hoe kan dat nu? Ik denk dat het een samenloop van omstandigheden is. Laten we eens naar de Engelse markt kijken:

• Banken. Je kunt internetbankieren maar als je geld overmaakt staat het pas na 2 a 3 dagen op de andere bankrekening, in de UK profiteren de banken nog steeds van die periode.
• Cheques zijn nog steeds een belangrijk betaalmiddel
• Accountants zijn nog traditioneler ingesteld dan bij ons, transparantie is een vies woord
• Internetverbindingen op het platteland zijn slecht

Van alle bezoekers (zo ongeveer 800) aan de roadshows deed meer dan de helft de jaarrekening in Word of Excel! Niemand werkte via het internet, maar vrijwel iedereen wilde daar wel meer over weten en een aantal wil zelfs in 2011 gaan beginnen. Niemand maakte gebruik van een geïntegreerd systeem (dat wil zeggen de boekhouding met daaraan gekoppeld de jaarrekening en/of iXBRL).

Deze  week ben ik in Noorwegen. Zoals u wellicht al gehoord of gelezen hebt slaan we onze vleugels uit en zijn we al erg druk in Scandinavië. Daar wordt online accounting langzaamaan meer ontdekt en gebruikt. Maar -er is altijd een maar- men is ook nog zeer traditioneel! Dat geldt niet alleen voor de Noren trouwens, ook de Zweedse markt is aan vernieuwing toe. Tijd om op volle kracht vooruit te gaan; in het eerste kwartaal van 2011 gaan we ook accountants in die landen aansluiten op Twinfield. Zij moeten veranderen, wij moeten veranderen. We blijven vooroplopen met innovatie en gaan voor de koppositie: Twinfield als marktleider in Europa. Ook IDC erkent dat in het jaarlijkse onderzoek!  Ja, met alle uitdagingen die er op verschillende terreinen liggen, zie ik 2011 al wel zitten.

Mijn volgende blog kon weleens over de A.R. Drone gaan. Een ‘fun-dingetje’, maar wel erg gaaf: een combinatie van live- en augmented reality. Hopelijk heb ik ‘m voor de Kerst in huis!

Woensdagavond was ik uitgenodigd om in Zaandam de uitreiking van de LOEY-awards bij te wonen. De LOEY-awards zijn prijzen voor succesvolle online ondernemers. LOEY staat voor ‘Leading Online Entrepreneur of the Year’. Een mooie jury die de deelnemers moest beoordelen: Joop van den Ende, minister van Financiën Jan Kees de Jager, Bernhard van Oranje, Annemarie van Gaal en Daniël Ropers. Allemaal mensen die in hun tak van sport al de nodige verdiensten op hun naam hebben staan.

Twinfield was ook genomineerd. Hoe je het ook wendt of keert; een nominatie is altijd een erkenning. En in dit geval was er ook nog sprake van een serieuze competitie. Mooie deelnemers die heel diverse bedrijven hebben opgezet. Ondernemers die op enig moment moment gezien hebben dat de toekomst online is, en daar vol op hebben ingezet. De één met een initiatief waardoor consumentenervaringen gebundeld worden en een prachtige vergelijkingstool ontstaat, een ander met een geavanceerde interactieve oplossing voor mobiele toepassingen en weer een ander –wij- met de beste oplossing voor online boekhouden.

Uiteindelijk vielen we niet in de prijzen. De eerste LOEY-award ging naar Stephan Bosman, de bedenker van Zoover. Zoover is een reiswebsite die niet alleen klantervaringen bij elkaar brengt, maar daar ook aanbiedingen van reisorganisaties aan koppelt. Zo kun je via diverse slimme systemen zoeken naar een reis, lezen wat ervaringsdeskundigen er van vinden en dan ook nog eens de beste prijs voor die reis bepalen. Handig en heel succesvol. De organisatie had ook een prijs voor de beste online starter. Die ging –niet geheel toevallig- naar Layar. Ja, wie in de online wereld kent Layar niet: in de afgelopen periode sleepten ze al meerdere prijzen en onderscheidingen binnen. Een prachtige tool, bedacht door Maarten Lens Fitzgerald, waarbij een transparante kaart over de camera van je smartphone wordt getoond. In die laag (layar) worden dan lokaties getoond: winkels, te koop staande huizen, restaurants, etc. Dit kun je weer koppelen aan allerlei databases met wat je maar wilt. Deze techniek heet ‘augmented reality’. In de komende jaren moet Layar verder groeien en aantonen dat ze niet alleen een mooi product kunnen maken, maar dat het businessmodel ook succesvol is.

Ik feliciteer Stephan en Maarten met hun LOEY-awards en wens ze veel succes met hun bedrijven en online ontwikkeling. Het is goed om te zien dat online steeds meer op waarde wordt geschat. De instelling van een award als deze en de samenstelling van de jury doet recht aan de ontwikkeling van bedrijven die zich met online business bezighouden. De prijzen waren dit keer voor Zoover en Layar, de erkenning is voor ons allemaal.

Elke bedrijfstak heeft wel z’n eigen verplichte kunstje. De accountancy, mijn tak van sport, heeft er ook één: de jaarrekening. Natuurlijk een functioneel financieel verslag, maar de weg ernaartoe is in de loop der tijd nogal roestig geworden. Ondernemers zien het als verplichting: “het is weer tijd voor…”.

En ja, het is omzet. Alleen blijft de ondernemer vaak met een tweeslachtig gevoel zitten. Hij maakt de factuur van de accountant netjes over maar vraagt zich toch af wat ‘ie er voor heeft teruggekregen. Meer dan 95% van alle MKB-ers* ontvangt in papieren of digitale vorm een stapel documenten met een verslag over het verleden. Er zit nog net geen sticker op: ‘resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst’.

Wie dit tafereel van een afstand bekijkt moet zichzelf toch afvragen hoe het zover heeft kunnen komen. Een accountant die een jaarrekening aflevert, een factuur verstuurt, de MKB’er die betaalt en eigenlijk niet weet wat ie met het resultaat aan moet. We doen het, omdat het moet. Vastgeroest in procedures omdat de Kamer van Koophandel de gegevens nou eenmaal nodig heeft. Dat hebben we ooit zo afgesproken.

Hier liggen kansen voor de accountant. Een moderne accountant heeft natuurlijk sowieso al geregeld dat het verwerken van de administratie op een uitermate efficiente wijze verloopt. Hoewel: dit blijkt nog niet uit de Nationale Boekhoudenquête. Nog niet de helft van de accountants leest bijvoorbeeld bankafschriften digitaal in! Over efficiency gesproken.

De accountant kan –door slimmer te werken en gebruik te maken van de hulpmiddelen die de moderne tijd ze biedt- voordeel behalen. Voordeel in tijd én in geld. Dat voordeel kan hij (geheel of gedeeltelijk) doorgeven aan de klant, omdat je hierna betere uren kunt maken. Iets waar de klant gewoon veel meer aan heeft. De afgelopen tijd werd ik meerdere malen, door accountants waar ik geregeld contact mee heb, gewezen op de innovatiebox. Ik ben geen klant van ze maar toch wezen zij mij daarop. Dan ben je pas goed bezig met je vak!

Maar waarom denkt hij niet slimmer? Spreek met de ondernemer af om niet alleen met een (verplichte) jaarrekening te gaan werken, maar met een kwartaalrekening. Of een standaardrapportage per maand! Of welke periode hij ook maar zinvol acht. Op die manier krijgt de klant wel meerwaarde uit de rapportages: hij kan de gegevens gebruiken om bij te sturen op zijn resultaat. De accountant is niet alleen meer een kostenpost, maar levert nu geld op: efficiency!

Twinfield pleit voor een kwartaalrekening. Niet alleen om de sleur van de jaarrekening te doorbreken, maar om de ondernemer in staat te stellen op basis van kwalitatief goede rapportages zijn beleid te verbeteren. Ik hoor graag wat u vindt over de rapportageperiode. Eén keer, vier keer, of misschien wel vaker?

*resultaat Nationale Boekhoud Enquête onder meer dan 2.500 MKB’ers

Vorige week, donderdag 21 januari, heb ik van 17.00 tot 20.00 uur aan tafel gezeten met jonge ondernemers die bij UtrechtInc zijn aangesloten. Ik vond het super: heb geweldige discussies gevoerd en ervaringen kunnen uitwisselen met ondernemers.

Wat mij opviel is dat de ene ondernemer er met zijn hele ziel en zaligheid voor gaat en dat anderen het erbij doen. Ik heb ze geprobeerd uit te leggen dat je er helemaal voor moet gaan. Je moet het zelf doen en ervaren. Dan kan niemand je iets wijs maken. Ik vond het fantastisch om te zien dat Harm Aarts (delaagsterekening.nl) helemaal voor zijn idee en bedrijf gaat. Dat is de juiste spirit! Dan is het niet erg als je valkuilen over het hoofd ziet, want met een paar aanwijzingen van een ervaren ondernemer gaat het snel de goede kant op.

In februari komt Pier van der Kraan (adamsyoung.nl) een dag bij mij stage lopen. Techniek en Social media kwamen ook uitvoerig aan bod. Vooral de discussie omtrent Silverlight sprak mij aan. Ik zou ook niet met Silverlight willen ontwikkelen, je wordt gek van de updates en je kunt alleen op Internet Explorer werken. Nou, dat is echt niet meer van deze tijd!

Vandaag een spannende dag, Apple annonceert iets waarop iedereen hoopt. Fantastisch om te zien hoe een merk als Apple zich uit het slop heeft weten te werken en het nu een lading heeft die zijn weerga niet kent. Iedereen heeft het erover, iedereen spreekt en Twittert erover het is een grote zichzelf aanjagende PR machine. Knap staaltje werk waar ze wel 30 jaar over hebben gedaan, dat wordt nog wel eens vergeten. Toen ik 10 jaar geleden Twinfield startte waren we de troepen ook ver vooruit. De reden ook waarom velen niet in ons idee geloofden en zie waar Twinfield nu staat. Het boeit mij om te blijven innoveren, verder te denken dan de rest en iets te brengen of aan te bieden op een manier welke niemand had verwacht. Iets wat Apple negen van de tien keer lukt. Dat is gebaseerd op feiten en onderzoek, zoals De Nationale Boekhoud Enquete nu van Twinfield, maar wordt met name gedreven door de breinen, het lef en de durf binnen een organisatie. Dus hetgeen wat ik vandaag bedenk, daarmee lopen we wellicht ver voor de troepen uit, maar dat was 10 jaar geleden ook zo. Ik ben benieuwd wat er uit de enquête gaat komen en hoe we diegene die hebben meegedaan gaan verrassen met nieuwe innovaties en inzichten, net zoals Apple!

Het was maar een kort berichtje, vorige week op de autoradio. BNR meldde dat Neelie Kroes, de Nederlandse eurocommissaris voor Digitale Agenda, wil dat Europeanen meer over de grens gaan webwinkelen. Interessante kost, dacht ik. Ben gelijk gaan googlen naar haar plannen. Die zijn nog niet heel definitief, maar geven wel aardig aan in welke richting het beleid van Kroes zal gaan. Open markten, ook online, ook digitaal.

Belangrijk
Kroes wil dat iedereen in Europa straks over breedband internet kan beschikken. Zowel vast als mobiel. Ook dit moet natuurlijk nog werkelijkheid worden, maar er gaat dan een wereld voor u open. Hebt u al eens nagedacht over mobiel zaken doen? Het leven wordt steeds meer digitaal. Consumenten en bedrijven zullen langer en vaker online zijn. Nieuwe media worden niet alleen maar gebruikt voor smarttalk. Relaties worden aangegaan en bevestigd, deals worden voorbereid en gesloten.  Online business wordt de succesfactor voor de komende decennia.

De eurocommissaris wil dus dat we meer over de grens kopen. Ze weet dat klanten en bedrijven zich zorgen maken; hoe zit het met mijn facturen, krijg ik m’n geld, wat zijn mijn contractuele rechten. Meer ‘Europa’ heeft gevolgen voor de manier waarop we handel drijven met elkaar. En dat heeft dus ook gevolgen voor uw klanten. Wat denkt u, zouden ze het fijn vinden als u ze daarop wijst? Gewoon, als een stukje extra service? Beste klant, kijk eens, dit heb ik voor u uitgezocht. Handel drijven met het buitenland wordt nu ook digitaal veel gemakkelijker. En de administratie kan gewoon met de software van Twinfield. Want die is daarop voorbereid.

Dat er digitaal kansen liggen hoef ik u niet te vertellen. En, om eerlijk te zijn; u mij ook niet. Twinfield is immers een online bedrijf, en nog succesvol ook. Ik houd u graag op de hoogte van ontwikkelingen die voor u én voor mij interessant zijn.

> Meer informatie: de brief van Neelie Kroes aan het Europees Parlement

Onlangs is er een Europees initiatief gestart EuroCloud genaamd. Het betreft een bundeling van bedrijven die iets met SaaS (Software as a Service) van doen hebben. Een initiatief dat ik van harte aanmoedig omdat er nog veel werk te doen is met betrekking tot het bewust maken van bedrijven wat er allemaal gaande is in de wereld van online. Eigenlijk is het kopen van programma’s op CD’s, het installeren en onderhouden ervan op PC’s niet meer van deze tijd. Het vergt een andere manier van denken maar sterker nog het biedt legio aan kansen. Twinfield is een van de founding members in Nederland en lid in Denemarken en Engeland. Phil Wainewright, de initiatiefnemer in Engeland, heeft een geweldig stukje geschreven op ZDnet met betrekking tot het organiseren van zijn eerste EuroCloud UK event. Raak geïnspireerd door de wijze waarop hij de organisatie heeft aangepakt. Een lesje in SaaS!

Toen Maurice en ikzelf met Twinfield startte om een online boekhoud platform te bouwen, werden wij door velen nog net niet voor gek verklaard. De internet bubbel was net uit elkaar gespat en wij gingen aan de slag met ook nog eens een boekhoud applicatie uitsluitend te gebruiken via het internet! Alsof mensen water zagen branden. Inmiddels bijna 10 jaar en vele tienduizenden administraties en gebruikers verder mag ik wel zeggen dat we een vooruitziende blik hadden. Dat werd mede bevestigd na een bezoek aan Denemarken. De persoon die EuroCloud Denemarken initieert heeft een eigen bedrijf genaamd SaaS-IT consult. Een bedrijf dat traditionele software ontwikkelaars helpt om hun oude applicaties, geleverd als licentie op een CD, om te zetten naar SaaS applicaties. Jeetje, wat een tijd en geld kost dat! Wat voor ons vanzelfsprekend is en gaat tot in onze genen, blijkt voor velen nog ver weg. Niet alleen wat technologie betreft maar zeker ook de manier van denken. Een denkwijze gebaseerd op een compleet ander bedrijfsmodel van abonnementen in plaats van licenties en upgrades. Leg mij nou eens uit waarom ik nog dure licenties zou moet betalen met alle installatie en upgrade perikelen erbij terwijl ik ze hier online heb? Dan denk ik nog niet eens aan het sales team van die leveranciers, die moeten de licenties laten varen en omschakelen naar abonnementen..en de daaraan verbonden verdien modellen. Wat een ramp zal dat worden. Een SaaS bedrijf ben je in alles, product, mensen, verkoop en provisie model, support, contracten, SLA’s..en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Ik wens ze daar veel succes!