Archive for the ‘Andre Kwakernaat’ Category
Batterij opgeladen
De week in Meribel was fantastisch! Het is nu zaterdagmiddag 15.30 en het is voor het eerst deze week bewolkt! Het is kouder en de wind trekt aan, sneeuw in aantocht en dat is nodig ook voor de rest van het seizoen. Donderdag een kortsluiting bij een van de liften in Meribel en gelijk deden alle liften in Meribel het niet meer voor een aantal uren. Toch raar dat ze geen noodvoorziening hier hebben. Diegene die in de lift zaten hadden echt wel pech! Gelukkig konden wij in ons chalet voor een vroege lunch gaan en wat in de zon zitten. Frans Osterloh heeft de hele week bericht over ons verblijf hier en ik heb hem geholpen met het uploaden van foto’s en Flip video filmpjes. Toch fantastisch zulke technologie en internet toepassingen. Van twitteren niet veel terecht gekomen, dat vergeet je gewoon door het skiën in Meribel. De jaren beginnen te tellen, dat merk je tijdens het skiën met zoonlief, met moeite is hij bij te houden en springen over schansen doe ik niet meer aan mee. Ondanks mijn helm! Ik moet eerlijk bekennen dat ik 2 dagen zonder helm op de pistes ben geweest. De techniek is er nog (zie filmpje), maar je neemt gewoon minder risico’s. De jonge mannen hebben ook 2 dagen kleine ski’s gehuurd, konden ze nog beter door het funpark en ik natuurlijk foto’s maken. Geweldig gelukt, de mannen kunnen weer nieuwe posters aan de muur van hun slaapkamer hangen of moderner hun Hyves en/of Facebook updaten. Ik ben lekker tot rust gekomen en toch actief bezig geweest. ’s Avond was een waar feest, want meester kok Kevin Troy overtrof zich iedere avond, gisteren zelfs met een 7 gangen dinner. Morgen vliegen we weer terug naar Nederland en maandag al weer een volle agenda. Komende tijd druk bezig met Twinfield, product, samenwerkingen, lezingen, afspraken, Engeland, Noorwegen, Denemarken en Zweden! Pas op want de batterij is opgeladen!
Recharge batteries
Het is bijna zover: ik ga een weekje naar de sneeuw! Voor de tweede keer gaan we naar het Franse Meribel met vrienden. Ik verheug me op het skiën, maar helemaal op de snow-bike, dat is echt een geweldige ervaring. Uiteraard gaan we pas nadat de piste voor skiërs gesloten is op de snow-bike. Ben trouwens benieuwd hoeveel mensen er met een helm op skiën. Zelf draag ik ‘m al twee seizoenen, puur voor de veiligheid en het is niet vervelend. Zoonlief, die ook van de partij is, denkt daar overigens anders over: geen helm op zijn hoofd. Tja, op sommige dingen heb je niet zoveel invloed meer…
Vakantie is vakantie, maar toch geef ik m’n ogen goed de kost. Zo kijk ik zeker of er nieuwe technische ontwikkelingen zijn op de piste, zoals het electronisch checken bij de toegangspoortjes voor de liften. Vroeger deed je dat door een kaart aan je jas te hangen en die bij iedere lift in een apparaat te stoppen. Later kreeg je horloges waar het apparaat op reageerde, maar nu kun je gewoon je skipas in de binnenzak van je jas stoppen. Het systeem herkent wie je bent. Gewoon slim; het is efficiënt gebruik van de moderne techniek. Ik kijk er naar uit, de wintersport, zo’n week is echt iets voor mij. Lekker vroeg uit de veren, samen ontbijten, ski-kleding aan en de hele dag buiten in de sneeuw. Heerlijk om na de drukte van de afgelopen tijd de accu weer eens op te laden.
Over accu’s gesproken, die heb ik daar zeker nodig. Want in mijn bagage is altijd plek voor m’n Canon-camera, de Flip Mino HD (tegenwoordig met groothoeklens), MacBook en iPad. Dat hoort ook gewoon bij me; erg leuk om, aan het einde van een mooie dag in de sneeuw, foto’s te bekijken en beelden direct te monteren. En het werk? Natuurlijk check ik af en toe mijn mailbox, maar het is mooi om te zien dat Twinfield volwassen is geworden. Ik kan makkelijker zaken loslaten, hoef niet meer elke dag te bellen en de mail bij te houden. Wat leuk is om te zien: social media doet ook op de piste z’n intrede. Ik zag collega’s die al zijn geweest foto’s via sociale media delen vanaf de piste. Leuk voor kennissen, vrienden en de collega’s die op kantoor zijn, zo kunnen ze het mooi volgen. Benieuwd naar de foto’s en belevenissen? Volg me dan op http://www.twitter.com/andrekwakernaat! Na terugkomst staat de agenda voor de komende twee maanden al flink vol, dus ik ga volgende week lekker genieten. Tot snel, en als u ook gaat: geniet ervan!
Vliegen. Leuker kunnen we het niet maken, wel beter?
Vorige week ben ik weer veel op reis geweest. Allereerst ben ik naar Dublin gevlogen. Naar Dublin en terug -in één dag- was een ramp qua vertrek- en aankomsttijden. Air Lingus heeft weer eens een slechte beurt bij mij gemaakt. Hoe kan het toch dat vliegtuigen bijna nooit op tijd vertrekken? Als reiziger moet je een dik uur voor vertrek aanwezig zijn, maar het vliegtuig kan gewoon een uur later vertrekken. Echt niet te geloven. Waarom is er geen recensiewebsite voor lijndiensten waar wordt bijgehouden of deze ooit op tijd gaan? Dat zou wat zijn.
Maar goed, terug uit Dublin en met de smoor in overnacht op Schiphol, omdat ik de volgende dag om 6 uur bij de gate aanwezig moest zijn. Gelukkig had Patricia, mijn secretaresse, me al ingecheckt en had ik al de QR-code al ontvangen. Das echt een geweldige uitvinding; je houdt je iPhone met QR-code voor de scanner en checkt in. Wel jammer dat ik weer eens ‘de random’ was bij de security, zodat ik weer gefouilleerd werd. Gelukkig mochten dit keer de schoenen aanblijven! ‘t Blijft wel vervelend, jas uit, pc en iPad uit de tas, riem af etc etc. Al snap ik wel dat het moet. Om 07.00 uur vertrokken naar Oslo. Prima op tijd dit keer, dat gebeurt (me) niet vaak bij KLM.
Na een tijdje zette het toestel de landing in en toen we door de wolken heen kwamen zag ik dat alles wit was. Er lag een aardig pak sneeuw op de landingsbaan in Oslo. Een probleem? Welnee. We zijn gewoon geland. In landen met een meer winters-klimaat gaan ze heel natuurlijk met de omstandigheden om. Waarom kan het daar wel en bij ons niet, vraag je je af. Waarom schieten we in Nederland en Engeland -om maar een paar voorbeelden te noemen- in de stress bij een paar sneeuwvlokken terwijl het in Innsbruck, Oslo, Zurich en waar-dan-ook gewoon business-as-usual is. Zouden de verantwoordelijken voor Schiphol en Heathrow niet eens op studiereis naar eerder genoemde steden moeten? Wel goed van de piloot, landen op een ijsbaan! De terugreis was ook prima op tijd, dus het kan wel! Al blijven het uitzonderingen.
Ik heb nog wel een paar vragen, misschien weet iemand het antwoord…
1. Waarom moet bij het opstijgen én landen de iPad of iPhone uit als je naar muziek zit te luisteren?
2. Waarom is er geen wifi aan boord?
Ik hoor het graag!
Doorbraak tablets: niets te gek voor een app
Steeds meer die ik ken of tegenkom hebben een iPad. En als ze ‘m nog niet hebben, willen ze er zeker één aanschaffen. Ik gebruik ‘m al vanaf het begin en het is indrukwekkend hoeveel apps (kleine applicaties) er voor de iPad zijn ontstaan. In het begin waren er vooral veel apps die het gebruikersgemak van de grafische user interface (GUI) wisten uit te nutten. Games zijn daar wel het beste voorbeeld bij, zoals de racesimulator RealRacingHD. Zo zijn er duizenden apps met spelletjes, de één nog mooier en slimmer dan de ander. Ik zal niet ontkennen dat ik ook weleens een spel speel op de iPad, maar gebruik ‘m vooral ook voor social media. Een mooi voorbeeld: de app van Flipboard brengt je social media accounts samen en serveert dit in de vorm van een krant. Op die manier krijg ik iedere dag een overzicht van wat mijn netwerk die dag doet, of de dagen ervoor gedaan heeft. Door op nieuws-items te “tippen” ga je direct naar de bron op internet; een website, document, of social media-bron.
Natuurlijk zet ik mijn iPad ook in bij mijn presentaties. Geweldig is de Keynote remote; via deze app stuur ik mijn presentatie via de iPad op de Mac aan. Ik maak graag én veel contact met mensen in de zaal tijdens presentaties; deze app stelt me in staat om dat te doen. Ik kan gewoon door de zaal lopen, toch zien wat de volgende animatie is en wel volop interacteren. Geweldig. De laatste tijd komen er steeds meer “air-apps” uit. Deze maken handig gebruik van WiFi. Zo kan ik via de Air Display-app gewoon op de bank via de iPad op de computer werken of de iPad als tweede scherm gebruiken. Apple TV in huis? De iPad is de afstandsbediening! De laatste app die ik heb geïnstalleerd is de AirSketch. Met deze app kan ik via de browser op mijn computer tonen wat ik op de iPad doe. Het is deze app niet snel te gek. PDF’s? Prima. Foto’s? Draait ie z’n hand niet voor om. Maar het meest cool is toch wel tekeningen maken op de iPad. Ze worden live getoond in de browser en dan kun je ze nog versturen ook. Geweldige tool, ook voor in business. In 2011 zou de tablet ook zakelijk doorbreken, meldden alle trendwatchers de afgelopen tijd. Volkomen juist. De manager anno nu kan niet meer om dit soort geweldige apparaten heen.
Rolodex definitief de deur uit!
Toen wij een paar maanden geleden met Twinfield verhuisden heb ik alle visitekaartjes van de afgelopen 15 jaar in de papiervernietiger gegooid. Het is genoeg geweest. Ik ben definitief overgestapt op LinkedIn. Ik weet eigenlijk niet meer wanneer ik met LinkedIn ben begonnen, maar dat is al een tijd geleden. Het is mooi om te zien hoe een netwerk groeit. Vroeger had je een Rolodex op het bureau (vaak bij de secretaresse), en moest je de hele bak door om bij het goede contact te komen. Ik heb inmiddels meer dan 750 contacten, dus dat is flink bladeren in zo’n kaartenbak. Onzin natuurlijk, tegenwoordig. Het kan veel slimmer. Voor mij is LinkedIn de online kaartenbak. Ook correspondeer ik via het systeem met aardig wat contacten.
Vorige week las ik bij Frank Janssen op Facebook dat hij een hele LinkedIn-structuur had gemaakt vanuit zijn contacten. Leuke functie zeg. Dat heb ik natuurlijk ook gedaan en dan is het verrassend hoeveel contacten je hebt en hoe deze zijn ontstaan… uit verschillende richtingen, achtergronden en tijdfases. Het is tijd voor de volgende stap op visitekaartgebied. Tijdens mijn presentaties deel ik geen kaartjes meer uit, en ik neem ze ook niet meer aan. Het gaat ook te vaak mis. Je stopt ze in je binnenzak, dan vergeet je ze eruit te halen en na de stomerij kom je erachter… net iets te laat. Iedereen die wil connecten kan mij vinden op LinkedIn en zo een verbinding tot stand brengen. Contacten blijven up-to-date, ik blijf op de hoogte van activiteiten van contactpersonen en als ik iemand uit mijn netwerk nodig heb dan is een bericht zo verzonden! Natuurlijk zijn er wel koppelingen mogelijk met Twitter en LinkedIn. Zorg er vooral voor dat je updates (de berichten die op je eigen LinkedIn-homepage verschijnen) relevant zijn. Probeer ondertussen de LinkedIn-maps eens uit: je kaartenbak grafisch in beeld gebracht. Toch weer een stap vooruit; in één oogopslag zie je je belangrijkste personen in je netwerk!
Ziek? Koers naar beneden!
Ik had vandaag een interessant gesprek met de buurvrouw. Ze vroeg me hoe het eigenlijk mogelijk is dat “als die man van Apple ziek is het bedrijf ineens minder waard is? Is dat ook zo bij Twinfield, als jij ziek bent?” Tja… wat zeg je dan…
Ik ben begonnen met de uitleg dat Twinfield geen beursgenoteerd bedrijf is. We hebben geen beleggers met aandelen, die bij wat tegenwind (massaal) hun aandelen kunnen dumpen of -in geval van voorspoed en vooruitgang- de koers op kunnen drijven door op grote schaal aandelen in te kopen. Toch blijft het vreemd dat bij zo’n miljarden-bedrijf als Apple één man (Steve Jobs) de koers kan beïnvloeden. Men heeft het mij ook vroeger weleens kwalijk genomen. Er werd dan gezegd: “Twinfield is André en André is Twinfield”. Wel, dat is leuk voor het ego, maar ik weet inmiddels beter. Twinfield is schaalbaar en hangt gelukkig niet alleen maar aan mij. Waar het eigenlijk om gaat is dat ieder innovatief bedrijf een inspirerende leider nodig heeft, een visionair die anders denkt dan de rest. Iemand die van binnen naar buiten denkt. In mijn presentaties haal ik Simon Sinek regelmatig naar voren. Hij heeft dit principe uitstekend verwoord in zijn filmpje “Golden circle“. Wil je er meer over weten, lees dan zeker zijn boek “Start with Why“.
Inspirerende leiders zoeken naar de status quo en gaan dan een stapje verder. Dat is precies wat wij bij Twinfield gedaan hebben. De drive en de passie spat er nog steeds vanaf en de leiding weet prima waar iedereen mee bezig is. Hoeveel bedrijven zijn er niet waar de top -of erger: het gehele bedrijf!- geen flauw idee hebben waarom ze iets doen… Ze houden zich alleen maar bezig met de vraag wat ze doen en wat hun concurrenten doen. FOUT FOUT FOUT. Zo bereik je je doel nooit.
Het gaat erom dat dat je hele bedrijf de why begrijpt en die gedachte uitdraagt. Even terug naar Apple. Zij kunnen dus niet aan de markt en financieel analisten duidelijk maken dat Apple meer is dan Steve Jobs, dat er een geweldige organisatie staat. Al die mensen hebben Apple groot gemaakt op basis van het merk Jobs. Nu moeten nu op de blaren zitten omdat alleen hij in staat was om het gezicht van de organisatie te zijn. Een mooi leerpunt voor veel organisaties. Ik hoop dat Steve snel weer hersteld en nog jaren aan de top van Apple blijft. Ondertussen neemt Tim Cook, de chief operating officer, de honneurs waar. Dat deed hij al eens verdienstelijk toen Steve Jobs voor de eerste keer op ziekteverlof ging. Misschien moet hij nu maar doorpakken en ervoor zorgen dat Apple voor de buitenwereld meer is dan alleen het gezicht van Steve Jobs.
Interessante gedachte: zou Microsoft ook onderuit gaan op de beurs als Bill Gates ernstig ziek zou worden?
Een innovatief 2011!
Ik ben niet zo van het terugkijken, Ik kijk liever vooruit. Dat wil niet zeggen dat je niet uit het verleden kunt leren! Ik ben -mede- daarom ook benieuwd wat 2011 zal brengen. Welke nieuwe technologische vooruitgang zullen we met z’n allen maken? Zal Android (het besturingssysteem voor telefoons van Google) het gaan winnen van Apple of wordt Windows Mobile 7, het besturingssysteem van Microsoft voor telefoons, belangrijk?
Welke keuzes gaan we maken voor wat betreft de infrastructuur. Breekt Cloud-computing definitief door, worden conservatieve ICT-managers wakker, of blijven we nog steeds alles intern doen?
Zullen de hervormingsgezinde (zakelijk toch een apart woord) accountants -die zich verenigd hebben in het initiatief ‘Tuacc‘- meer medestanders krijgen of blijft het een beperkte groep? Gaan MKB’ers zich van bewust worden ‘a’ wat XBRL is en ‘b’ dat het wel degelijk een kostenbesparing kan inhouden als de boekhouding van A tot Z efficiënt wordt gedaan en gerapporteerd in XBRL? Of blijft men nog steeds de accountant belonen voor het handmatig verwerken van het hele verhaal? Krijgt de ondernemer zicht op de uren die effectief aan zijn administratie zijn besteed?
Welke nieuwe innovatieve bedrijven zullen doorbreken? Hoe doen ze dat? Is dat met apps voor de telefoon, webbased-software, of online dienstverlening? Zit er iets totaal anders in het vat, een oplossing waaraan nog niemand heeft gedacht? Ik weet wel dat we bij Twinfield de slag internationaal gaan slaan en de focus op Nederland, Engeland, Denemarken, Zweden en Noorwegen zal liggen. In het Engels noemen ze dat ‘heavy lifting‘. De voortekenen zijn goed. We hebben een aantal vooruitstrevende kantoren in die landen waar we de markt mee op zullen gaan. Ook staan er weer een aantal spreekbeurten over innovatie/motivatie in mijn agenda. Zo ga ik binnenkort een middag bij de Belastingdienst langs om medewerkers te vertellen over mogelijkheden in de cloud. Dat is erg leuk om te doen en het gaat natuurlijk niet alleen over Twinfield, maar over innovatie en motivatie in de breedste zin des woords! Ook begint er weer een reeks van Masterclasses bij Twinfield, de eerste in 2011 op 9 februari. Natuurlijk in ons nieuwe kantoor. Ook altijd een must om bij te wonen! Kortom genoeg uitdagingen en veel te doen in het nieuwe jaar! Ik wil hierbij iedereen een innovatief 2011 toewensen. Mooie tip, zo aan het begin van het jaar: laat je vooral niet tegenhouden!
| Wat zijn uw voornemens en verwachtingen in 2011? Laat het weten via een reactie op deze blog! |
Fronttroepen
Ik ben de laatste maanden veel in Engeland geweest. Vorige week had ik mijn -voorlopig- laatste presentatie voor de ICAEW (Engelse accountantsorganisatie). Als ik nu terugkijk op mijn periode met presentaties, de gesprekken met de accountants en de organisatie, dan is er maar één conclusie mogelijk: we doen het in Nederland echt niet gek.
Op het gebied van accounting lopen we een flink eind voor de troepen uit. Rijst gelijk de vraag: hoe kan dat nu? Ik denk dat het een samenloop van omstandigheden is. Laten we eens naar de Engelse markt kijken:
- Banken. Je kunt internetbankieren maar als je geld overmaakt staat het pas na 2 a 3 dagen op de andere bankrekening, in de UK profiteren de banken nog steeds van die periode.
- Cheques zijn nog steeds een belangrijk betaalmiddel
- Accountants zijn nog traditioneler ingesteld dan bij ons, transparantie is een vies woord
- Internetverbindingen op het platteland zijn slecht
Van alle bezoekers (zo ongeveer 800) aan de roadshows deed meer dan de helft de jaarrekening in Word of Excel! Niemand werkte via het internet, maar vrijwel iedereen wilde daar wel meer over weten en een aantal wil zelfs in 2011 gaan beginnen. Niemand maakte gebruik van een geïntegreerd systeem (dat wil zeggen de boekhouding met daaraan gekoppeld de jaarrekening en/of iXBRL).
Deze week ben ik in Noorwegen. Zoals u wellicht al gehoord of gelezen hebt slaan we onze vleugels uit en zijn we al erg druk in Scandinavië. Daar wordt online accounting langzaamaan meer ontdekt en gebruikt. Maar -er is altijd een maar- men is ook nog zeer traditioneel! Dat geldt niet alleen voor de Noren trouwens, ook de Zweedse markt is aan vernieuwing toe. Tijd om op volle kracht vooruit te gaan; in het eerste kwartaal van 2011 gaan we ook accountants in die landen aansluiten op Twinfield. Zij moeten veranderen, wij moeten veranderen. We blijven vooroplopen met innovatie en gaan voor de koppositie: Twinfield als marktleider in Europa. Ook IDC erkent dat in het jaarlijkse onderzoek! Ja, met alle uitdagingen die er op verschillende terreinen liggen, zie ik 2011 al wel zitten.
Mijn volgende blog kon weleens over de A.R. Drone gaan. Een ‘fun-dingetje’, maar wel erg gaaf: een combinatie van live- en augmented reality. Hopelijk heb ik ‘m voor de Kerst in huis!
Data-roaming duur? Welnee!
Wie vaak -of in ieder geval regelmatig- reist zal het vast herkennen. Als je in het buitenland bent wil je toch niets missen! Contact met het thuisfront, bijblijven met je social-media, via de telefoon en op de iPad. Leuk allemaal, maar dan moet je wel online zijn. En juist dat online zijn kan aardig in de papieren lopen. Gedraag je je in het buitenland net zo als hier in Nederland, dan ben je zo 1.000 euro verder als je dataroaming aanzet. Maar ja, doe je dat niet dan is niets meer vooruit te branden!
Vervelend als je via je mobiel je QR-code ticket wil ophalen en het werkt niet meer. Moet je alsnog langs de balie voor een papieren ticket en dat is nou net wat niet de bedoeling is. Software en apparatuur moet voor je werken, moet het leven makkelijker maken.
Ik denk dat ik nu de oplossing heb gevonden. Het idee kwam van Maurice Tijhuis, de man met wie ik Twinfield 10 jaar geleden oprichtte. De oplossing is een MIFI! Ja, een MIFI, je eigen pocketrouter. Het ding is nog kleiner dan je mobiele telefoon en super handig. Ik gebruik (zie ook de foto) de Huawei E585. Ik kan al mijn apparaten via de MIFI met elkaar verbinden en ook voorzien van een internetverbinding. Gewoon een pre-paid kaartje halen in het land waar je bent en voila… tegen zeer geringe kosten heb je met al je apparaten toegang. Super en goedkoop!
Nu we toch met de gadgets bezig zijn, ik heb de nieuwe Flip Mino HD binnen! Het is inmiddels de derde generatie Flip camera. De vernieuwing, die onder het label van Cisco -Flip is een ruim jaar geleden overgenomen- tot stand is gekomen, zit ‘m ondermeer in de ingebouwde beeldstabilisator. Geloof me: dat is toch weer een groot verschil met de tweede generatie van dit product. Overgangen worden rustiger, waardoor de opnames veel prettiger terugkijken. Dat worden weer geweldige beelden van de wintersport!
Presenteren is een vak
De laatste tijd heb ik heel wat presentaties gegeven over Innovatie, Inspiratie en XBRL. Ik stond voor zalen in Nederland, Engeland, Zweden en Noorwegen. De ene keer krijg je een kwartier spreektijd, de andere keer mag je de zaal een half uur proberen te boeien, en soms krijg je een uur. De lengte van de presentatie doet er eigenlijk niet zo toe. Het is vooral belangrijk om je publiek te boeien, om ze zo nu en dan te raken en wakker te schudden. Het allerbelangrijkste is wel dat je jezelf blijft! Deze week werd mij -voorafgaand aan een presentatie- gevraagd of ik zenuwachtig was. Nou, nee, eigenlijk niet. Bij mij is het meer: heb ik er zin in. Alles zit bij mij in de voorbereiding. Mensen die mij van vroeger kennen weten hoe ik bij CODA demonstraties gaf. Je leeft je in in je publiek, let op de reacties en op de details. Dit zijn de belangrijkste ingrediënten. Als jij in je verhaal zit, dan komt het wel goed. In Engeland zeggen ze het mooi: ‘fail to prepare and prepaire to fail’. Dat doe ik nu nog steeds.
Natuurlijk is het meer dan de boodschap en de presentator. Ook de wijze waarop je presenteert is ongelooflijk belangrijk. Ik heb het in mijn presentaties vaak over innoveren, met de tijd meegaan. Als je die boodschap probeert over te brengen, dan moet je ook op een innoverende wijze je presentatie geven. Nieuwe technieken gebruiken.
Zo gebruik ik regelmatig Prezi, een online presentatietool die steeds populairder wordt. Ook Keynote, een Apple product, is geweldig. Presentaties die in Keynote gemaakt zijn kan ik vanaf m’n iPad of iPhone bedienen. Gewoon, als je door de zaal loopt via je mobiele device presenteren. Wow! Pas dan heb je echt contact met de zaal, en kun je heel direct de interactie aangaan.
Presenteren gaat niet om de animaties, (je weet wel, die draaiende plaatjes, lettertypevariaties, al die standaard dingen. Bah, daar heb ik echt een hekel aan.), het gaat om de inhoud die je meer lading geeft met de extra’s. Ik gebruik ook andere media zoals filmpjes en foto’s. Belangrijk is ook de factor tijd. Ik ben altijd ruim op tijd aanwezig. Je bent toch vaak afhankelijk van de techniek die ter beschikking is. Is de beamer aangesloten, is er geluid, komt de presentatie goed over. Je moet vooraf de tijd hebben om de testen. Als ik weet dat al die factoren in orde zijn, dan kom ik relaxed aan de start. Waar ik altijd een kick van krijg is optreden voor volle zalen waar men je niet kent. Ik maak regelmatig mee dat mensen dan verrast zijn door je presentatie en dat ook laten merken. Prachtig. Zo had ik afgelopen week een gastoptreden tijdens het MeerBusiness evenement in Amsterdam én bij het 25-jarig bestaan van de EDP audit afdeling van de Belastingdienst. Totaal verschillend, maar zo geweldig om te doen… Never a dull moment! Komende drie weken staan er weer behoorlijk wat zalen op het programma. We vertrekken weer naar Engeland voor de iXBRL roadshow; een intensief traject met vele zalen vol met accountants. Erg vermoeiend, maar toch: de nieuwe presentatie is klaar (ook weer zo’n belangrijk onderdeel: blijf vernieuwen, hou niet overal hetzelfde praatje, verras je publiek!), ik heb er zin in. Tot snel!