Afgelopen zaterdag is het voetbalteam waarin mijn zoon Erwin speelt (de A2 van Jonge Kracht uit Huissen) kampioen geworden. Wat jaren niet lukte is nu wel gelukt. De reden?

Spelen als een team, elkaar helpen en elkaar wat gunnen. Als er bijvoorbeeld in de wedstrijd een penalty werd gegeven, dan stond niet de topscorer achter de bal maar juist de jongens die nooit in de gelegenheid komen om een doelpunt te maken. Zelfs de keepers! Week na week werd het geloof in het kampioenschap groter. Daardoor nam ook de druk toe. Vaak werd dan het goede spel afgewisseld door slechte momenten. Het elftal liet de tegenstander weer terug komen in de wedstrijd, maar na 90 minuten was de balans toch weer naar de goede kant uitgeslagen. Het team was een echt collectief, ze speelden echt samen. Dat wierp dit seizoen dus z’n vruchten af. Gefeliciteerd!

Het kampioenschap is niet alleen een prestatie van de jongens zelf maar ook van het team aan begeleiders. Het begint natuurlijk allemaal bij een goede opkomst bij de trainingen. Theo Melchers weet als geen ander hoe je de ‘mannen’ op deze lastige leeftijd moet motiveren. De rust en tact van Theo Janssen (door de politieke wol geverfd), de gedrevenheid van Henk van Hoek. Maar de passie van de familie Stellaard is van onschatbare waarde, waar vooral Ben Stellaard de grote organisator achter dit team is. Zijn Trudy is de stille kracht die iedere week de was doet. Echt petje af voor deze mensen, daar kan de leiding van menig bedrijf nog wat van leren. Het kampioenschap is niet alleen van de jongens zelf, maar meer dan ooit ook van de mensen achter het team. Ook voor hun: proficiat!