Het is weer zover. Een aantal collega’s is afgelopen vrijdag op vakantie gegaan. Lekker even eruit om de accu weer op te laden. De één gaat lekker luieren ergens aan het strand, een ander zoekt het avontuur en gaat er een actieve vakantie van maken. Het kan allemaal tegenwoordig. Rugzak mee, de paden op, de lanen in: een land verkennen.

Ik ben benieuwd hoe iedereen zijn/haar bestemming zal vinden. Gebruik je bijvoorbeeld de navigatie in je auto of op de telefoon? Of regel je -net als vroeger- de wegenkaarten van de ANWB? Ga je met het vliegtuig en laat je je ter plaatse met een taxi afzetten? Kies je voor een all-inclusive, of zoek je zelf de leukste stekjes in een vreemd land?  Wat me ook fascineert is welke technieken je tegenkomt op vakantie. Het hoeft niet allemaal rocket-science te zijn; het is interessant om te zien hoe men in andere culturen omgaat met techniek.

Vind je iets bijzonders, of valt je iets op? Laat het me weten. Schrijf een stukje met of zonder foto, dan plaats ik het op mijn blog! Ben benieuwd naar jullie reacties. Een hele fijne vakantie toegewenst!

André Kwakernaat

P.S.: De foto bij deze blog heb ik gemaakt in Port-Vendres, in Zuid Frankrijk. Prachtige omgeving, schitterende natuur. Een mooie herinnering..

Het zal niemand ontgaan zijn dat Zuid-Afrika sinds een week of twee het epicentrum van de wereld is. De beste voetballers lopen er rond, op de televisie wordt nergens anders meer over gepraat, de straten zijn Oranje. Afgelopen week ben ik samen met mijn zoon naar Zuid-Afrika geweest. We zijn eerst naar Kaapstad gevlogen; daarna hebben we de wedstrijd Nederland – Denemarken bijgewoond in Johannesburg. En ja, dat was een hele ervaring! Een WK-wedstrijd van Nederland is prachtig, een belevenis op zich. Toch is die wedstrijd niet mijn voornaamste herinnering. Aansluitend gingen we een paar dagen op safari in het Kruger Park (Signita). Een week die onuitwisbaar in mijn geheugen staat gegrift.

Singita is een zogenaamde private consession van 15.000 hectare. Alleen de gasten van Signita mogen er -met hun gidsen- komen. We hebben in 4 tochten (die ze daar de “game drives”  noemen) de BIG5 gezien. Leeuwen, luipaard, olifanten, neushoorns en buffels trokken aan ons voorbij. We stonden er echt een paar meter vandaan! De olifant en de neushoorn waren tamelijk eenvoudig te vinden. Dat gold niet voor de leeuw en -vooral- het luipaard. Om deze te spotten moeten gidsen en trackers erg goed samenwerken. Ze moeten eerst een spoor vinden, daarna dat spoor volgen en ook nog eens het dier lokaliseren zodat de foto’s gemaakt kunnen worden.

Dat zoeken is overigens nog niet echt “2.0″. Er komt geen moderne technologie bij kijken. De gidsen hebben hun ervaring in het goed kunnen lezen van de sporen. Sterker nog: aan de hand van gevonden sporen kunnen ze een heel gevecht analyseren. Welke dieren zijn hier met elkaar in de slag geweest. En vooral ook: wie heeft gewonnen. Hier, in deze pure wereld in Afrika, geldt nog echt het recht van de sterkste. Ook ’s-avonds, in het donker, kwamen we terug bij onze lodge. Geen spoor meer te lezen in de duisternis, maar de sterren (Afrika heeft een fabelachtig mooie sterrenhemel)  vertelden welke route we moeten nemen.

Mocht u me gemaild of gebeld hebben, en nog geen reactie hebben gehad: sorry. De telefoon doet het daar dus gewoon niet. E-mail is heel erg langzaam. En waarom zouden ze zich er ook druk om maken. Eenmaal op safari doe je daar ook geen moeite voor. Een aantal dagen op de Steppe haalt je echt helemaal uit je dagelijkse leven. Je bent alleen nog maar bezig met het speuren naar dieren die je nog nooit in het wild hebt gezien. Ik vond het een schitterende, bijna onbeschrijfelijke ervaring. Gelukkig hebben we de foto’s nog. Een kleine selectie ziet u hieronder.

De laatste tijd reis ik veel. Ik bezoek bedrijven, kom mensen tegen uit andere culturen en werelden. Het is ongelooflijk boeiend om met mensen te praten, te luisteren naar hun ervaringen, op welk vlak dan ook. Ik geef presentaties over wat wij bij Twinfield hebben gedaan en waar wij mee bezig zijn. Er is een vraag die ik overal krijg: “Hoe zal de wereld eruit zien in de toekomst, wat voor systemen gebruiken we dan, wat voor software, is internet er dan nog, etc etc”. Die vraag houdt me bezig. De vooruitgang is niet te stoppen en gaat steeds sneller. Ontwikkelaars overal ter wereld bouwen aan applicaties en doen dat ook nog eens vaak samen. Online worden bruggen gebouwd tussen mensen die elkaar anders niet eens gekend zouden hebben. Zo nu en dan kom ik verbazingwekkende zaken tegen. Een mooi voorbeeld daarvan is het fenomeen “augmented reality” (toegevoegde realiteit). Een simpel voorbeeld daarvan is de reclameborden naast het doel bij het voetbal. Een uitgebreider voorbeeld kun je vinden op de site van GE. Ik kan het wel beschrijven, maar ga het maar eens doen. Instructies vind je aan de rechterkant; je zult verbaasd zijn!

Een andere ontwikkeling is dat wij als persoon steeds meer onderdeel van de grafische user interface (GUI) zullen zijn. Kijk maar eens naar onderstaande film van John Underkoffler. Hij bedacht de bijzondere scenes in de topfilm “Minority Report”. Deze demonstratie over hoe je kunt omgaan met je data gaf hij op TED2010. Waanzinnig! Denk maar eens aan je eigen facturen, rapportages, etc. Je gaat echt uit je dak als je dat zou kunnen met de financiële gegevens! Toch?

Deze week ben ik 50 geworden. Normaal gaat je verjaardag gewoon aan je voorbij. Deze keer niet… Het was een bijzondere dag. Er zijn die dag speeches gehouden, liedjes speciaal voor mij gemaakt en er is gezongen. Ik heb onvoorstelbaar veel sms berichten gehad (waarvoor dank) en ik heb speciale cadeau’s ontvangen. En niet alleen van vrienden, kennissen en collega’s. Er zaten ook cadeau’s van klanten bij. Dat maakt het voor mij nog specialer!

Wat geeft je dat een bijzonder gevoel. Het vreemde is dat je gedwongen wordt om terug te kijken op de afgelopen jaren. Normaal gesproken doe ik dat nooit; ik kijk liever vooruit. Als ik nu vooruit kijk, dan komen er mooie projecten op m’n horizon. Ik kan me de komende tijd flink bezig houden met allerlei workshops, van autoracen (speciale dank voor Jaap, Alexander, Jos en Ton), zweefvliegen tot een workshop modellenfotografie. En natuurlijk met echte modellen. Uiteraard gaat u hierover nog meer lezen op dit blog. 

Kortom het leven begint na je vijftigste! Alle mensen die deze dag voor mij bijzonder hebben gemaakt, hartelijk dank. Dit vergeet ik nooit meer.

André Kwakernaat

Het lijkt wel alsof de wereld tegenwoordig meer en meer gaat scannen. Ik heb net mijn Privium-kaart opgehaald op Schiphol, want er staat weer een reis naar de USA op het programma. Vorige week vloog ik ook al. Ik moest weer eens achteraan in een lange rij bij de douane staan, terwijl links van allerlei mensen passeerden en schijnbaar zo door konden lopen. Dat is de Privium-route. Afgelopen zaterdag daarom ook maar gelijk zo’n kaart aangevraagd.  Vanmorgen -voor het inchecken- ging ik naar de Privium-lounge,  daar heb ik de kaart gekregen en een irisscan van beide ogen laten maken. Eerst links, dan rechts. Niks ingewikkeld en ook geen rompslomp; het is zo gedaan.

Als je de lounge binnenkomt lijkt het wel alsof je op Starship Enterprise bent beland. Een prachtige luxe omgeving, alles is er aanwezig. Relaxstoelen die het wachten wat aangenamer maken, WiFi-internet, computers waar je op kunt werken (jammer genoeg geen Apple’s) en zelfs een lichtruimte waar je energie op kunt doen. Maar goed, binnen vijf minuten had ik mijn pas en kon ik inchecken. Blijkbaar zijn alle systemen op een dermate slimme en snelle manier met elkaar gekoppeld dat je gelijk gebruik kunt maken van de faciliteit. Goed bedacht en goed uitgevoerd. Dit gaat me veel tijd schelen aan langdurige controles. Zojuist heb ik de kaart voor het eerst gebruikt, heb ik m’n linker oog laten scannen en ‘bliep’, ik kon zo doorlopen. We zijn weer een stap verder in de geautomatiseerde vliegwereld!

Afgelopen donderdag was het Hemelvaartdag: een vrije dag. Ik besloot om met mijn vrouw mee te gaan om boodschappen te doen bij de vernieuwde AH XL (Kronenburg Arnhem). Je kunt daar namelijk zelf je boodschappen scannen (niet uniek, overigens, bij vele andere filialen kan dat al jaren). Als je je boodschappen gescand hebt kun je afrekenen bij een speciale kassa.

Bij de ingang van de supermarkt staan rekken met handscanners erin. Je moet je bonuskaart voor de algemene scanner houden en dan is het net een gokautomaat, bij een van de aanwezige handscanners gaat een lamp branden, die moet je dus uit het rek halen en kun je gebruiken. Je zet de scanner in de houder op het boodschappenkarretje en je kunt de winkel in.  Blijft slim van de supermarkt; je laat de klant het werk doen. De scanner is eenvoudig te bedienen, maar niet alle producten zijn eenvoudig te scannen. Vooral diepvriesproducten geven nog weleens problemen. Maar over het algemeen werkt het goed.

Bijkomend voordeel is dat je bewuster boodschappen doet. Je ziet na het scannen gelijk het artikel en de prijs op je display. Caissieres hebben zo veel minder werk: geen boodschappen uit de kar, op de band en daarna weer in de kar. Het boodschappen doen gaat wel iets langzamer, maar die tijd win je terug bij de kassa. De laat de scanner uitlezen, de kassa geeft het bedrag aan, je pint, neemt de kassabon en bent klaar. De bon is belangrijk; daarmee gaat het hekje bij de uitgang open. Natuurlijk zitten er wat veiligheidscontroles ingebouwd; een op de zoveel klanten krijgt een controle. Dan worden je boodschappen inderdaad uitgeladen en wordt er gecontroleerd of je daadwerkelijk alle boodschappen hebt gescand. Al met al een voor mij een vooruitgang! De volgende keer moet ik alleen wel mijn leesbril meenemen, want de letters zijn erg klein op de scanner. Maar dat kan aan mij liggen;)

Vorige week was ik in Engeland, daar is de Flip Video een echte hit. Wat is het precies? De Flip video is een kleine camera (de Flip MinoHD) die je zo in je zak of tas kunt steken. Had je vroeger nog een grote tas/koffer nodig om een fatsoenlijke camera mee te nemen, tegenwoordig kun je al met een apparaatje dat kleiner is dan de gemiddelde smartphone HD-opnames maken. Het apparaat is zeer eenvoudig te bedienen, heeft een grote start-stop toets en de rest is al even duidelijk. De MinoHD heeft 8Gb geheugen;  je kunt er 2 uur mee filmen in HD kwaliteit. Zelfs in een omgeving waar weinig licht is krijg je nog een redelijk goed resultaat. In Engeland heb ik een interview gegeven; dat werd met drie van dit soort camera’s opgenomen. Echt ongelooflijk. Zo komt televisie maken wel erg dichtbij voor bedrijven; tegen zeer lage kosten kun je (uiteraard ook afhankelijk van de mensen die het werk doen) kwalitatief hoogwaardige video realiseren.

Toen ik de opnames terugzag was ik echt verbaasd over de kwaliteit, vooral als je die vergelijkt met de prijs van een ‘echte’ HD camera. Ook erg goed: dat de software zit al in de camera! Met een simpele beweging klap je een geintegreerde USB-stick uit de MinoHD, je steekt m in een vrij USB-slot op de pc of mac en het werkt direct. Super simpel; je kunt snel bij je beelden die ook nog eens via datatransfer overgezet worden. Geen inlaadtijd meer; gewoon aansluiten, overzetten, eventueel monteren en anders gelijk publiceren. Je hebt toegang tot je eigen FlipVideo beheer waar je de filmpjes kunt bewerken, daar vandaan kunt mailen of uploaden naar (bijvoorbeeld) YouTube zonder deze handmatig te moeten overzetten in bepaalde formaten. En je hoeft ‘m natuurlijk niet zakelijk te gebruiken… ook voor de zomervakantie is het een mooie tool. Voor zo’n 200 euro heb je er al een.

Mooie innovatie; HD video wordt nu echt bereikbaar.

Afgelopen zaterdag is het voetbalteam waarin mijn zoon Erwin speelt (de A2 van Jonge Kracht uit Huissen) kampioen geworden. Wat jaren niet lukte is nu wel gelukt. De reden?

Spelen als een team, elkaar helpen en elkaar wat gunnen. Als er bijvoorbeeld in de wedstrijd een penalty werd gegeven, dan stond niet de topscorer achter de bal maar juist de jongens die nooit in de gelegenheid komen om een doelpunt te maken. Zelfs de keepers! Week na week werd het geloof in het kampioenschap groter. Daardoor nam ook de druk toe. Vaak werd dan het goede spel afgewisseld door slechte momenten. Het elftal liet de tegenstander weer terug komen in de wedstrijd, maar na 90 minuten was de balans toch weer naar de goede kant uitgeslagen. Het team was een echt collectief, ze speelden echt samen. Dat wierp dit seizoen dus z’n vruchten af. Gefeliciteerd!

Het kampioenschap is niet alleen een prestatie van de jongens zelf maar ook van het team aan begeleiders. Het begint natuurlijk allemaal bij een goede opkomst bij de trainingen. Theo Melchers weet als geen ander hoe je de ‘mannen’ op deze lastige leeftijd moet motiveren. De rust en tact van Theo Janssen (door de politieke wol geverfd), de gedrevenheid van Henk van Hoek. Maar de passie van de familie Stellaard is van onschatbare waarde, waar vooral Ben Stellaard de grote organisator achter dit team is. Zijn Trudy is de stille kracht die iedere week de was doet. Echt petje af voor deze mensen, daar kan de leiding van menig bedrijf nog wat van leren. Het kampioenschap is niet alleen van de jongens zelf, maar meer dan ooit ook van de mensen achter het team. Ook voor hun: proficiat!

Eergisteren was de tweede Masterclass voor accountants. Twinfield koos dit keer voor een bijzondere, inspirerende en vooruitstrevende omgeving: MediaPlaza in Utrecht.  Meer dan 100 professionals waren aanwezig, om meer kennis op te doen over onderwerpen als XBRL/SBR, Social media en Vooruitstrevend Denken. Op de Masterclass wordt altijd een gastspreker gevraagd om een aftrap te doen. Dit keer was Hans Voorn (directeur JAAP.NL) uitgenodigd. Hij vertelde over transparantie in de wondere wereld van makelaars. Hans zag diverse parallellen tussen de makelaardij en accountancy en probeerde die ook te laten voelen in de zaal.

Zelf gaf ik uitleg over de ontwikkelingen op het gebied van XBRL en SBR. De ontwikkelingen gaan snel en de eerste resultaten zijn al zichtbaar voor zowel de Nederlandse klanten als die in het buitenland. Twinfield moet uiteraard een internationaal systeem voor XBRL maken. Ik schrijf nadrukkelijk over XBRL; in het buitenland kennen ze geen SBR.

Mijn collega’s Raymond Koning (Social media) en Mark Appel (Vooruitstrevend denken) namen ook ieder een sessie voor hun rekening. De reacties op deze tweede Masterclass waren erg positief en dat geeft natuurlijk een goed gevoel na afloop. Ik weet zeker dat we met deze Masterclasses veel kennis kunnen overdragen aan onze accountancy partners en dat zij er hun voordeel mee kunnen doen. En zo hoort dat ook! Kennis bouw je op en deel je; zo word je samen sterker.

De presentaties van de Masterclass worden donderdagavond online gezet, zodat je ze nog een keer in alle rust kunt bekijken. Als ze er staan, zet ik het linkje hier ook neer. Als er vragen zijn, voor mij of voor mijn collega’s, laat het gerust weten. Tot de volgende sessie!

Momenteel ben ik voor zaken in de USA. Eergisteren vanuit Amsterdam vertrokken met United Airlines en voor het eerst in mijn leven “achteruit” gevlogen. Je denkt als je gaat zitten, dat het hetzelfde is als in de bus of trein zitten, maar nee hoor, je merkt er niets van.

Uiteindelijk veilig aangekomen na 9 uur vliegen (AVATAR en Sherlock Holmes gekeken), langs de douane (altijd een heel gedoe hier), koffer van de band gehaald en in de taxi. Ik had thuis al de route naar Apple-store en een aantal mooie fotolokaties opgezocht en uitgeprint. Ingecheckt in het hotel en op (i)pad naar de Apple store.

Het was er een drukte van belang. Mensen schuifelden langs elkaar heen om in dat Apple-luilekkerland dingen van hun gading te vinden. Echt druk was het pas aan de grote tafels in het midden van de store: iedereen stond daar met de iPad te spelen.

Dat voorproeven hoefde niet zo nodig voor mij. Heb me vooraf flink ingelezen en ik wist dus wel wat ik wilde. Kortom: gelijk naar de balie en daar de 64GB-versie aangeschaft, inclusief hoes en aansluiting voor de beamer. Yes, ik ben de trotse bezitter van een iPad. Hoe bevalt het, vraag je je dan af… Super gaaf! Als je de iPhone gewend bent kun je er zo mee werken.

Ik heb natuurlijk mijn MacBook meegenomen zodat ik de apparaten kon synchroniseren. Nu kan ik ook op de iPad over alle gadgets beschikken. Foto’s kijken is echt een genot; ze worden in een perfecte kwaliteit getoond en je kunt er zo snel mee werken. Echt super. Vanmorgen gelijk m’n Apple-geloof beleden en al mijn mail gedaan via de nieuwe toy. Vrijdag ben ik weer terug en moeten ze op de zaak natuurlijk allemaal m’n nieuwe aanwinst zien. Voorafgaand was er een flinke competitie aangekondigd: wie heeft als eerste de iPad. Nou, ik ben benieuwd of ik er morgen meer tegenkom. Ik ben er klaar voor!

De volgende keer zal ik een recensie schrijven over het gebruik. Nu eerst flink aan de slag hier.